Беморхонаҳо дар шаҳри Хуҷанд

Беморхонаи бачагонаВироиш

Беморхонаи бачагона яқе аз калонтарин Муассисаи тйббӣ дар вилоят мебошад. Он.соли: 1956 ташкил щудааст, Беморхона дорои 10 шӯъба (касалиҳои навзод, ҳун, меъда, дил, гурда ва роҳи пешоб, асаб, роҳӣ нафас ва эҳё) буда, барои 290 бекор кат ҷудо карда шудааст. Ба беморон 40 нафар духтурон, 120 нафар ҳамшираҳои тиб ва кормандонӣ маълумоти миёнадор хизмат мекунанд. Сарвари бемористон Воҳидов А ҳамроҳи духтурони номӣ Ғафурҷонов, Р.Бӯриева, М.Муллоҷонов, Ш.Давлатова, Р.Боймуҳамедов, И.Маҷидов, А.Умаров., К.Мирворисов, Ф.Ҳакимов барои наҷоти кӯдакон аз бемориҳои вазнин ҷонбозиҳо мекунанд. Айни замон 70 фоизи биноҳои бемористон сохтмони солҳои 1937-38 мебошад.
Бемористон дар кӯчаи Камоли Хуҷандӣ воқеъ аст.

Cтоматологии шаҳрВироиш

Соли 1965 бо ташаббуси духтури дандон Закинов Й.Е. утоқи мӯолиҷаи дандон ташкил карда мешавад. Пас, бо қарори мудири шӯъбаи тандурустии шаҳр Қутфиддинов С. шӯъбаи стсуйатология ташкил карда мешавад. Срли 1972 дармонгоқи стЪматологӣ ташкил карда кешавад, ки нахуст дорои 4 шӯьба буд. Дар он ҷо аввалин духтурон Закинов Й.Е.,ДПарипов,Х., Собиров Б., Тоҳиров X., Маҳмудов А., Шокиров А., Алиев ва дигарон фаъолият бурдаанд. Соли 1985 дармонгоҳи стоматологии бачагона ташкил карда мешавад. Ҳоло дар соҳили росг дар микроноҳияи 12 поликлиникаи стомотологӣ ғайридавлатӣ низ амал мекунад.

КардиологияВироиш

Хоҷаев Иброҳим соли 1971 факултаи муолиҷавии Донгаигоҳи давлатии тиббии ба номи Абӯаяй ибни Синоро бо дишшми ашо хатм намуд. СолҳоИ дбнишҷӯӣ барандаи идрорпулии (стипендия) ленинӣ буд. Фаъолияти меҳнатии хешро ҳанӯз дар овони донишҷӯй соли 11968 дар шӯъбаи ҷарроҳии беморхонаи Роҳи оҳани шаҳри Душанбе ба ҳайси бародари шафқат оғоз кардааст. Солҳои 1971-1973 ординатураи клиникавиро дар кафедраи амрози ботинии Донишгбҳи давлатии тиббии ба номи Абӯалӣ ибни Сино гузашта, солҳои !973-1976 дар Шӯъбаи рӯзонаи аспи- рантураи донишгоҳи мазкур таҳсил намудааст. Аз соли 1976 то соя» 1984 дар кафедраи амрози ботинии №2 ба ҳайси ассис- тенти кафедра фаъолияти илмӣ, мублиҷавӣ ва педагогӣ бурда- аст. Соли 1983 Дар Бишкек дар Пажӯҳишгоҳи илмй-тадқиқотй, дар соҳаи дйлшиносй рисолаи номзадии худрб дифоъ намуда, соҳиби унвони номзади илми тиб гаштааст. Аз соли 1984 инҷониб дар Маркази дилшиносии вилояти Суғд дар вазифаи мудири шӯъбаи эҳё кор мебарад. ҲамзамоН, (аз соли 2004 то имрӯз) дар кафедраи дилшиносӣ ва фармакологияи клинкавии Донишкадаи такмили ихтисоси баъдидийломии кормандони тибби ТбҷгасисТон фаъолияти педагогӣ мебарад. Ҳоҷаев И. яке аз аввалин кардиологҳои Ҷумҳурӣ маҳсуб мешавад. ӯ дар саргаҳи ташкили ин равия ва хадамот ба беморони дф;‘меистад. Баъди ба Хуҷанд ба кор гузаштан ҳам, маҳз бо ташаббуси ӯ шӯъбаи эҳё дар Дциснансери вилоятии бемориҳои дил ташкил шуд. Ӯ узви Ассотсиатсияҳои дилшиносони вилояти Суғд, Ҷумҳурии Тоҷикӣстон ва кишварҳои Осиёи Марказӣ мебошад. Хоҷаев И., баробари фаъолияти муолиҷавй, пайваста тадқиқоти илмй мебарад ва муаллифи беш аз 30 мақолаи илмй, як пешниҳоди навоварӣ мебошад. Х,амзамон, дар конфронсу симпозиуму конгрессҳои байналмилалӣ ва ҷумҳуриявӣ (Душанбе, 1977; Бишкек 1993; Тошканд, 1997; Хуҷанд, 2004) бо маърӯзаҳои пур мазмун барбмад кардааст. Соли 2008 ӯ дар аввалин Анҷумани ҷарроҳони дилу рагҳои хуни кишварҳои Осиёи Марказӣ ва конфронси дуюми ҷумҳуриявии дилшиносон иштирок намудааст. Хоҷаев И. мунтазам ба ноҳияҳои вилояти Суғд ёрии амалӣ ва машваратй мерасонад. Ӯ дар давоми фаъолияти хеш зиёда аз 30 шогирдони дилшинос тарбия намудааст. Барои фаъолияти пурсамари илмй, муолиҷавӣ ва педагогиаш Хоҷаев И. бо ифтихорномаҳои Вазорати тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд, Раёсати тандурустии вилоят сарфароз гардонида шудааст. Хоҷаев И. духтури дараҷаи олӣ ва Аълочии тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, дар ҷомеаи меҳнатй, кормандони сохтори тандурустии вилояту ҷумҳурй, алалхусус, байни аҳолӣ мақом ва обрӯю эътибори хосеа пайдо кардааст. Пизишкон ӯро “муаллим”, “устод” мегӯянд ва дар ҳақиқат, аксарияти дилшиносони беморхонаи дилшиносии вилоят шогирдони ин марди донишаш Худодода мебошанд. Хонандагони муҳтарам! Хоҷаев Иброҳим хатмкардаи мактаби рақами №20 (ба номи Ломоносов)-и шаҳр буда, дар раванди таҳсил дар Донишкадаи тиббй донишҷӯи аълохон, ташкилотчй, гирандаи стипендияи ленинй буда, рӯзҳои холигиаш дар шӯъбаи ҷарроҳии беморхонаи Роҳи оҳани шаҳри Душанбе ба ҳайси бародари шафқат кор кардааст. Пас аз гирифтани унвони номзади илми тиб ба зодгоҳаш, шаҳри Хуҷанди бостонй омада, аз соли 1984 инҷониб ба ҳайси мудири шӯъбаи эҳёи беморхонаи кардиологии шаҳр кор мекунад. Борҳо мушоҳида кардам, ки ба назди шогирди мактабиам даромадан осон набуд. Куҳансолону ҷавонон барои маслиҳат ба утоқи кори дилшиноси номии вилоят интизорӣ мекашанд. Ин хеле хуб аст. Кошкӣ ба қабули дигар табибон чун Хоҷаев И. касалҳо оянд. Сиру асрори серкории Хоҷаев И. дар он аст, ки аз болои дониши худ кор мекунад, бо беморон чун бародар, падар, самимона муносибат мекунад. У касалиро не, шахси беморшударо бо суханҳои “тиллоӣ” табобат мекунад. Беморон бо умеди оянда бо дилпурӣ а аутоқи дилшинос Иброҳимҷон баромада мераванд. Ин шӯъба аст, ки бемор дар дами марг мехобад. Духтур рӯзро рӯз, шабро шаб нагуфта, пеши роҳи маргро мегирад. Бемор аз нав зинда мешавад. “Мотор”-и ӯ аз нав ба кор медарояд. Рагҳоихунрав кушода мешаванду қалби бемор мунтазам кор мекунад. Дар назди дару беруни дар, дар роҳравҳои беморхона ёру дӯстой, фарзандону тифлакон интизори фарзанди ҳуд, падару бобои худ ҳастанд. Ва вақте сухан аз забони дилшинос мешунаванд, ки бемори шумо аз марг наҷот ёфт, сиҳат мешавад, дӯстони бемор “як курта ғӯшт мегиранд”, дар лабонашон табассум пайдо м;ешавад. Ин дастони мӯъҷизакори дилшинос нест магар? Ин бахту шодии мардум нест магар?