Бенедиктов, Анатолий Андреевич


БЕНЕДЍКТОВ Анатолий Андреевич (таваллуд 18 сентябри 1915, губ. Нижненовгород (ҳозира вилояти Горкий – вафоташ номаълум), яке аз муаррихони даврони шӯравӣ, доктори илми таърих (1965), профессор (1966). Солҳои 1939–1941 дар факултети таърихи Донишгоҳи давлатии Ленинград таҳсил кардааст. Соли 1948 Институти педагогии Горкийро хатм намуд. Муаллими Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко (аз соли 1951). Ширкаткунандаи ҶБВ (1941–1945). Бенедиктов дар ҳудуди 10 рисолаи илмӣ ба чоп расондааст. Бештари таҳқиқотҳояш ба мавзӯи вазъи деҳқонони Ҳинди садаи XIX, инкишофи истеҳсолоти истихроҷии Ҳиндустон дар солҳои 1870–1920 ва муборизаи ҳиндухи­тойиҳо ба муқобили истилогарони Фаронса дар садаи XIX бахшида шудаанд.

Анатолий Андреевич Бенедиктов
Сурат
Таърихи таваллуд 1915
Зодгоҳ Нижненовгород
Таърихи даргузашт номаълум

ОсорВироиш

  1. Индийское крестьянство в 70-х годах XIX в. (Экономическое положение и борьба против феодального и колониального гнета). Сталинабад, 1953;
  2. Развитие добывающей капиталистической промышленности Индии в новые время. Душанбе, 1963.

СарчашмаВироиш

  • Биобиблиографический словарь советских Востоковедов. Москва, 1977.

Шаблон:Шахсият-нопурра