Бо (пешоянд)

(Тағйири масир аз Бо(пешоянд))

Пешоянди бо маъноҳои ҳамроҳӣ ва воситаи иҷроро ифода мекунад.Бар замми ин вобаста бо мазмуни исм ва феъл тобишҳои иловагии маъно зоҳир мекунад.Ба монанди: дар иҷрои амал ҳамроҳиро нишон медиҳад,воситаи иҷрои амалро далолат мекунад,тарз,замон ва сабаби рӯй додани амалро мефаҳмонад.

Мисолҳо:Вироиш

  • Ниёз гуфт,ки ӯ бо тағояш пагоҳ ба Бухоро равон мешавад (Сотим Улуғзода);
  • Бо ин автобус бояд духтари вай аз шаҳр бозгардад (Сотим Улуғзода);
  • Бо ӄаҳр аз наздам хеста рафт (Садриддин Айнӣ);
  • Бо расидани чархи ароба ба лаби заҳкаш бо ҳавли ҷон худро ба он тарафи заҳкаш ҳаво додам (Садриддин Айнӣ).бо тафсиши офтоби нимрӯзии тобистонӣ ғарӄи араӄ шуда,аз хоб бедор шуд (Садриддин Айнӣ).
  • Шокир бо тафсиши офтоби нимрӯзии тобистонӣ ғарӄи араӄ шуда,аз хоб бедор шуд (Садриддин Айнӣ).

Нигаред низВироиш

СарчашмаВироиш

  • Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик.- Душанбе:Дониш,1985. -саҳ 291.