Истилоҳ: Тафовут байни таҳрирҳо

Content deleted Content added
навсозӣ
илова
Сатри 1:
# '''Истилоҳ''' ('''истилоҳот'''- шакли ҷамъ) — аз забони арабӣ буда, маънояш калимае, ки дар соҳаи илму[[илм]]у фан барои ифодаи маънои махсуси ғайри аслӣ қабул шудааст, яъне ''термин'' мебошад.<ref>Фарҳанги забони тоҷикӣ.Ҷилди 1. - М,: Советская Энсиклопедия,1969. – С.500</ref>
== Ҳамчунин нигаред ==
{{Шаблон:Ибҳомзудоӣ}}
 
# '''Истилоҳ''' (аз лот. terminus – ҳад, ҳудуд сарҳад) – маънои луғавии [[мафҳум]]ҳо, ки расман қабул шудаанд. [[Калима]] ва ибораҳое, ки маънои аниқро ифода намуда, дар доираи ихтисосҳои муайяни илмӣ, техникӣ, санъат шакл гирифтаанд.
== Манбаъ ==
Истилоҳ ба сифати ифодаҳои хоси характернок барои тасвири мавзӯи соҳаи муайян, зуҳурот, хосият ва муносибати он хидмат мекунад. Дар доираи чунин низоми фаҳмиш истилоҳ бояд якмаъно, мунтазам, услубан бетараф бошад. Истилоҳ ва калимаҳои умумиистеъмол метавонанд ба ҳамдигар мувофиқ шаванд.
* Фарҳанги забони тоҷикӣ.Ҷилди 1. - М,: Советская Энсиклопедия,1969, с.500
 
{{ҷавона}}
Истилоҳ махсусияти худро дорад. Аз ҷумла: 1) муназзамӣ; 2) якмаъноӣ; 3) тамоюл ба сермаъноӣ дар доираи майдони истилоҳоти соҳаи худ, яъне истилоҳоти ҳамон илм, ихтисос ва ё мактаби илмӣ; 4) набудани таъҷилият ва тундӣ; 5) бетарафии услубӣ.
 
Истилоҳ ҳамчун воҳиди забонӣ ба қонунмандиҳои фонетикӣ ва наҳвии забон тобеъ аст. Вай объекти муайян ва мустақили илми забоншиносӣ – истилоҳотшиносӣ мебошад. .<ref>Муродов М. Донишномаи фарҳанги рӯзноманигорӣ. Муҳаррир Ш. Комилзода. – Душанбе: Аржанг, 2016. – 480 с. – С. 110–111. ISBN-9789994743377 </ref>
== Эзоҳ ==
{{эзоҳ}}
 
[[Гурӯҳ:Истилоҳоти рӯзноманигорӣ]]
[[Гурӯҳ:Забоншиносӣ]]
[[Гурӯҳ:Истилоҳот]]
{{Ҷавона}}