Мутеулло Наҷмиддинов: Тафовут байни таҳрирҳо

</ref>.
Махсусан, қиссаҳои «Дарё маҷрои нав меҷӯяд» ва «Ширмоҳ» аз ҷониби мунаққидону хонандагон баҳои баланд гирифтаанд ва дар тарҷумаи Лев Қандинов («Река ищет новое русло»)[https://search.rsl.ru/ru/record/01007179078]дар Душанбею Маскав ба забони русӣ чоп шудаанд. Инчунин, асарҳои нависанда ба забонҳои руминӣ, украинӣ, эстонӣ, ӯзбекӣ, қазоқиву қирғизӣ ба табъ расидаанд[http://n.ziyouz.com/books/jahon_nasri/Muteullo%20Najmiddinov.%20Tog'larda%20yangragan%20qo'shiq%20(qissa).pdf].
Аз соли 1979 ҳодими редаксияи газетаи «Тоҷикистони Советӣ» [[https://ravshanimakhsumzod.wordpress.com/2011/04/11/%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%81%D0%BE%D1%84%D0%B8-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8-%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B4%D0%BE%D0%BD-2/]]. Солҳои ҳаштодуми асри гузашта дар Саридораи илмии Энсиклопедияи советии тоҷик мудири шуъба, чанд соли охир то ба нафақа баромадан, сармуҳаррири бахши драматургияи Вазорати фарҳанги ҷумҳурӣ будааст.
Очеркҳои машҳури адиби публисист “Шаби чӯпони куҳансол”, “Фарзанди охирин”, “Подоши “мукофот”, “Азоби дурӯғ”, “Марди неканҷом”, ”Бародарон” маҳз ҳамин солҳо интишор ёфтаанд ва номи Мутеулло Наҷмиддиновро чун рӯзноманигори хушсалиқаю ояндадор муаррифӣ намудаанд<ref>Маҷид САЛИМ,"Ҷумҳурият": Д-14.09.2007</ref>.
Солҳои ҳаштодуми асри гузашта дар Саридораи илмии Энсиклопедияи советии тоҷик мудири шуъба, чанд соли охир то ба нафақа баромадан, сармуҳаррири бахши драматургияи Вазорати фарҳанги ҷумҳурӣ будааст.
Чанде аз навиштаҳои К. Волф, С. Зарян, Ю. Ритхеу, Ш. Рашидов ва дигаронро ба тоҷикӣ гардондааст.[http://www.tvt.tj/ravobiti-adabiyu-farkhangi-rukni-mukhimi-takhkimi-dustii-tochikon-va-uzbekon]
Pисолаҳои номзадӣ оид ба таҳқиқи публитсистикаи Мутеулло Наҷмиддинов ҳимоя шудааст[https://search.rsl.ru/ru/record/01004613680].[http://dissertation.com.ua/node/945817]
170

edits