Фарқият байни намунаҳои "Лутфӣ Зоҳидова"

навсозӣ
(илова)
(навсозӣ)
|Тавсифи тасвир =
|Ном ҳангоми таваллуд =
|Санаи таваллуд = [[6 ноябр]]и соли [[.11.1925]]
|Зодгоҳ = {{Зодгоҳ|Душанбе|шаҳри Душанбе}} ҶШС Тоҷикистон
|Санаи марг = [[10 октябр]]и соли [[.10.1995]]
|Маҳалли марг = {{МаҳаллиМарг|Душанбе|шаҳри Душанбе}}
|Шаҳрвандӣ =
|Тахллусҳо =
|Нақшҳо =
|Намоишҳо =
|Мукофотҳо = Дорандаи ҷоизаи Сталин (ҷоизаи давлатии СССР) ([[1949]]) орденҳои "Парчами сурхи меҳнат" ва "Нишони фахрӣ"
|Мукофотҳо =
|Соядаст =
|Cайт =
 
 
'''Лутфӣ Зоҳидова''' – ([[6 ноябр]]и соли [[1925]] - [[10 октябр]]и [[1995]]), аввалин раққосаи балети ҶШС Тоҷикистон. [[Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон]]. [[Ҳунарпешаи халқии СССР]]([[1957]]). ӮЗоҳидова дар саҳнаи [[Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ| Театри давлатии опера ва балети тоҷик]] ҳунарнамоӣ намудааст. Барои иҷрои партияи Лайлӣ (аздар балети [[«Лайлӣ ва Маҷнун» (Балет)|«Лайлӣ ва Маҷнун»]]-и [[Сергей Баласанян]]) бо ҷоизаи Сталин (ҷоизаи давлатии СССР) ([[1949]]) сарфароз гардидааст. Бо орденҳои "Парчами сурхи меҳнат" ва "Нишони фахрӣ" мукофотонида шудааст.<ref>[http://www.vfarhang.tj/index.php?option=com_content&view=article&id=98&Itemid=75&lang=tj Сомонаи вазорати фарҳанги Тоҷикистон]</ref><ref>[http://kmt.tj/?book_id=81 ЭАСТ, ҷ.1.]</ref>
 
Лутфи Зоҳидова бори аввал дар балети тоҷик [[«Лайлӣ ва Маҷнун» (Балет)|«Лайлӣ ва Маҷнун»]], ки [[7 ноябр]]и соли [[1947]] дар саҳнаи [[Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ| Театри давлатии опера ва балети тоҷик]] гузошта шуда буд, ҳунарнамоӣ намудааст. Балетмейстер [[Ғаффор Валаматзода]], дирижёр Л. Левин, рассом Е. Чемодуров; дар нақшҳо: Лайлӣ – Л. Зоҳидова, Маҷнун (Қайс) – М. Қобилов, Ибни Салом – [[Рафаэл Толмасов]], Навфал – М. Ҳасанов. Гурӯҳи эҷодкорон – С. Баласанян, Ғ. Валаматзода, Е. Чемодуров, Л. Зоҳидова, М. Қобилов соҳиби Мукофоти давлатии СССР – ҷоизаи Сталин (ҷоизаи давлатии СССР) ([[1949]]) гардидаанд
== Адабиёт ==
* Народные артисты СССР. В 2-х тт. / Авторы-составители М. В. Музалевский и В. Л. Иванов. — М.: РИЦ «Кавалер», 2007.