Фарқият байни намунаҳои "Сайдаҳмади Зардон"

х
→‎Ҷоизаҳо: ислоҳ using AWB
(→‎Эзоҳ: навсозӣ)
х (→‎Ҷоизаҳо: ислоҳ using AWB)
==Эҷодиёт==
Маҷмӯаи нахустини [[ҳикоя]]ҳои танзомезаш «Ҳам талху…» соли 1987 ба чоп расидааст. Соли 1989 қиссаи ҳаҷвии ӯ «Плефта» интишор ёфта, соли 1990 китоби [[қисса]]ву ҳикояҳои дигараш – «Зинда бод дурӯғ!» манзури умум гардидааст. Маҷмӯаҳои «Аку, итари бадам не-да!» (2001) ва «[[Суруд]]и худам, оҳанги худам, худам месароям…» (2003) беҳтарин ҳикояҳои танзии ӯро фаро гирифтаанд. Чанде аз офаридаҳояш ба забонҳои гуногун тарҷима шуда, аз тариқи матбуоти даврӣ ва [[телевизион]]у [[радио]] манзури мухлисони танзу мазҳака гардонида шудаанд. Қиссаи «Раиси масхарабозон» соли 1994 рӯи чоп омада, соли 1998 қиссаи «Гумгаштаҳо»-и ӯ сазовори Ҷоизаи ба номи [[Садриддин Айнӣ]] гардидааст. [[Муаллиф]]и [[роман]]и «Вахш» мебошад.
== Ҷоизаҳо ==
==Мукофот==
* Ҷоизаи ба номи Садриддин Айнӣ (1998);
* Медали «Хизмати шоиста».<ref>Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. – Душанбе, «Адиб», 2014, – с. 52 - 53 ISBN 978-99947-2-379-9</ref>