Меҳмон Бахтӣ: Тафовут байни таҳрирҳо

х
илова
х (илова)
х (илова)
 
'''Меҳмон Бахтӣ''' - нависанда, шоир ва дромнависи тоҷик.<ref>Интихоби дубораи Меҳмон Бахтӣ ба раёсати ИН http://www.bbc.co.uk/tajik/news/2009/07/090703_writerunion.shtml</ref>
==Зиндагинома==
 
Меҳмон Бахтӣ [[25 март]]и соли 1946 дар [[деҳаи Шул]]и [[ноҳияи Рашт]] ба дунё омадааст.
Ӯ соли 1958 Омӯзишгоҳи педагогӣ ва соли 1963 факулати таъриху адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистонро ба поён расондааст. Шурӯъ аз с. 1963 дар идораҳои радио,
телевизион ва театр кор кардааст. С.Соли 1978-1980 директори хонаи адибони ба
номи М.Турсунзода буд. Аз ибтидои солҳои 60-и асри XX эҷод мекунад.
1978-1980 директори хонаи адибони ба
номи М.Турсунзода буд. Аз ибтидои
солҳои 60-и асри XX эҷод мекунад.
Муаллифи достони бачагонаи «Қиссаи
минқори каҷ» (1968), песаҳои «Лаҳзаи ҷовид» (1967),
(1978), «Пирамард» (1982) ва маҷмӯаҳои «Илҳом»
(1979) «Песаҳо» (1982), «Хаёли ширин» (1985), «Рӯҳи
тавоно» (1987) мебошад. Меҳмон Бахтӣ шоири суруднавис аст.<ref>Донишномаи Ҳисор.-Душанбе: "Ирфон", 2015, - с. 368 </ref> Аз соли 1995 то 2000 вакили мардумии [[Маҷлиси Олии Тоҷикистон]], даъвати якум аз ҳавзаи интихобии 35-уми ноҳияи Ғарм ва ҳамзамон раиси комиссия оид ба этикаи депутатӣ ва имтиёзҳои депутатӣ буда, соли 2005 узви Маҷлиси Миллӣ интихоб мегардад.
Соли 1999 сардори шӯъбаи ташвиқоти адабиёти Иттиҳоди[[Иттифоқи нависандагоннависандагони Тоҷикистон]] таъин мешавад. Баъд аз он, солҳои 2004 ва 2009, ду бор ба ҳайси раиси Иттиҳоди[[Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон]] интихоб гардидааст. Меҳмон Бахтӣ муаллифи драмаи “Шоҳ Исмоили Сомонӣ”, повести “Хубон”, “Мӯйсафед”, маҷмӯимаҷмӯаи шеъришеърхои “Илҳом”, “Орзуҳои ширин” ва ғайра мебошад. Бисёре аз осори ӯ ба забони русӣ, украинӣ, узбакӣ, озарӣ ва қирғизӣ таҷумаву нашр шудаанд.
 
{{bio-stub}}
 
== Манбаъ ==
<references>
 
[[Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо]]
{{тоҷикистон}}
[[Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо]]