Юсуф (араб. يوسفЮсуф) — дувоздаҳум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 111 оят аст.

Sura12.pdf
Матни арабии сура
Маънои ном Юсуф
Номҳои дигар «Аҳсан ул қасас»
Гурӯҳбандӣ Маккӣ
Тартиби нозил 53
Омор
Рақами сура 12
Шумораи оятҳо 111
Ҷузъ 12—13
Ҳизб 24—25
Шумораи рукӯъ 12
Шумораи калима 1766
Шумораи ҳарф 7166
Сураи гузашта Сураи Ҳуд
Сураи раванд Сураи Ар Раъд
Тарҷумаҳо QuranAcademy.org
Koran.IslamNews.ru

IslamSymbol.svg       Folder Hexagonal Icon.svg       Wiktionary-logo-ru.png       Wikiquote-logo.svg       Wikisource-logo.svg       Commons-logo.svg

МундариҷаВироиш

  Алиф, лом, ро. Инҳост оёти китоби равшангар.  Мо Қуръоне арабӣ нозилаш кардаем, бошад, ки шумо дарёбед!   Бо ин Қуръон, ки ба ту ваҳй кардаем, беҳтарин достонро бароят ҳикоят мекунем, ки ту аз ин пеш аз бехабарон будаӣ.   Он гоҳ, ки Юсуф ба падари худ гуфт: «Эй падар, ман дар хоб ёздаҳ ситора ва хуршед ва моҳ дидам, дидам, ки саҷдаам мекунанд».   Гуфт: «Эй писари хурдакам, хобатро барои бародаронат ҳикоят макун, ки туро ҳилае меандешанд, Зеро шайтон одамиёнро душмане ошкор аст!   Ва инчунин Парвардигорат туро бармегузинад ва таъбири хоб меомӯзад ва ҳамчунон, ки неъмати худро пеш аз ин бар падарони ту Иброҳиму Исҳоқ комил карда буд, бар туву хонадони Яъқуб ҳам комил мекунад, ки Парвардигорат донову ҳаким аст!»
 

ТафсирВироиш

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш

Сураи қаблӣ: Сураи Ҳуд Сура 12Матни арабӣ Сураи баъдӣ: Ар Раъд