Аҳвоз (форсӣ: اهواز‎ — Ahvâz, ар. الأهواز‎ — al-Ahwāz) — шаҳр дар ҷанубу ғарбии Эрон, маркази маъмурии устони Хӯзистон, бандари дарёи Корун. Аҳолӣ — 1 112 021 нафар[2]

Шаҳр
Аҳвоз
форсӣ: اهواز
1399011818071582320074684 زمین نفس می کشد.jpg
Кишвар Эрон
Координатаҳо 31°19′13″ а. шим. 48°40′09″ т. ш.HGЯO
Номи қавмӣ ахва́зец, ахва́зцы[1]
Коди телефон 0611
Сайти расмӣ ahvaz.ir
Нишон додан/Пинҳон кардани харита

Error: шакли ношинохта дар сатри 2, ҳар сатр бояд бо яке аз ин дастурот оғоз шавад: default, rect, circle ё poly

Аҳвоз
Аҳвоз
پل سفید اهواز 064.jpg

Ҷуғрофиё ва аҳолӣВироиш

Аҳолиаш наз­дики 1,4 млн. нафар (2010). Маркази роҳи оҳан, роҳҳои автомобилгард ва аэропорт дорад.

ТаърихВироиш

Аҳвоз дар садаҳои V–IV то милод Оксин, дар замони Ҳахоманишиҳо Аваз ё Аваҷа ном дошт. Дар аҳди Сосониён Ҳурмузд – Ардашер (ба шарафи шоҳ Ардашери I) ном гирифта, садаҳои III–VII маркази тиҷорат ва киштигардии дарёӣ буд. Соли 638 ба Аҳвоз арабҳо соҳиб шуда, онро «Суқ-ул-Ахвоза» – «бозори хузиён» номиданд. Асрҳои 7–13 дар Аҳвоз шоҳибофӣ тараққӣ кард. Аҳвозро чандин бор арабҳо ва кӯчиёни Осиёи Миёна забту ғорат ва махсусан корезу шабакаҳои обёрии онро хароб карданд ва ин сабаби таназзули шаҳр гардид.

Имрузи АҳвозВироиш

Дар садаи XIX Аҳвоз аз нав эҳё шуд. Тараққиёти минбаъдаи Аҳвозро кашфи кони нафт (1908) муайян кард ва он чун маркази саноати нафти Эрон хеле пеш рафт. Лӯлаҳои интиқоли нафтӣ то макон­ҳои тавлидоти он (Ободон, Исфаҳон, Теҳрон) кашидашуда аз Аҳвоз мегузаранд. Коргоҳҳои саноати пӯлодгу­дозӣ, ки­миё, нассоҷӣ, хӯрокворӣ дорад. Дар Аҳвоз дониш­гоҳҳои тиб­бӣ, нафтию техникӣ, инчунин Дониш­го­ҳи Шаҳид Чам­рон фаъолият мекунанд. Маркази маъ­му­рию саноатии Аҳвоз дар соҳили рост ва қисми аҳоли­ни­шини он дар соҳили чапи дарёи Корун ҷой гирифтаанд.

СарчашмаВироиш

ЭзоҳВироиш