Владимир Святославич

князи бузурги Киев

Влади́мир Святосла́вич (рус.-қад. Володимѣръ Свѧтославичь, тақр. 960 — 15 июли 1015) — князи бузурги Киев аз соли 980.

Владимир Святославич
Владимир Святославич
Таваллуд 958 ё тақр. 956[1]
Даргузашт 15 июл 1015[2]
Мадфан
Ҷинс

Rurik dynasty[d]

Падар

Sviatoslav I of Kiev[d][3][2][1]

Модар

Malusha[d][3][1]

Ҳамсар

Rogneda[d][4][3][5], Malfrida[d], Anna Porphyrogenita[d][6] ва Olava[d]

Фарзандон

Izyaslav of Polotsk[d][7], Yaroslav the Wise[d], Mstislav of Chernigov[d], Maria Dobroniega of Kiev[d], Predslava Vladimirovna[d], Pryamyslava Volodymyrivna[d], Vsevolod Vladimirovitch[d], Vysheslav[d], Q4439380?, Gleb[d], Boris[d], Sudislav[d], Svyatoslav Volodymyrovych[d][8], Q4368769?, Mstislava Vladimirovna[d], Sviatopolk I of Kiev[d] ва Pryamyslava Volodymyrivna[d]

Эътиқод

Дини христианӣ ва paganism[d]

Commons-logo.svg Владимир Святославич дар Викианбор

ЗиндагиномаВироиш

Писари хурдии князи Киев Святослав Игоревич (964-72). Соли 969 падараш Святослав мулкҳои худро байни писарони калониаш Ярополк (заминҳои музофоти Киев) ва Олег (заминҳои музофоти Древиян) тақсим намуд ва ба Владимир мулки меросӣ ҷудо накард. Бо дархости сокинони Новгород ва дастгирии амакаш Владимир Добриня охири соли 969 В. I С. князи Новгород шуд. Баъди марги Святослав (972) байни бародарон Ярополк ва Олег ҷангу ҷидол авҷ гирифта, бо марги Олег (тахминан 977) анҷомид. В. I С. аз ҳамлаи ногаҳонии лашкари Ярополк ночор сӯйи варягҳо фирор намуд ва Новгород муддате таҳти васояти дастнишони Ярополк қарор гирифт. В. I С. аз дастаҳои сершумори новгородиҳо, варягҳо, словенҳо, кривичҳо лашкари афзун гирд оварда, соли 977 сӯйи Киев ҳаракат кард. Ӯ дар роҳ Новгород ва Полоскро забт намуда, князи Полоск Рогволд (иттифоқчӣ ва падарарӯси Ярополк)-ро кушт. Дар муҳорибаи соли 977 Ярополк шикаст хӯрда, аз Киев фирор намуд ва дертар асир афтода, аз ҷониби варягҳои иттифоқчии бародараш кушта шуд. В. I С. соли 980 князи бузурги Киев эълон гардид. Дар давраи ҳукмронии В. I С. (980—1015) Руси Киев бағоят тараққӣ карда, низоми идоракунии давлатӣ мустаҳкам гардид. В. I С. барои муттаҳид намудани сарзамини славянҳои шарқӣ кӯшиши зиёд намуда, зимни лашкаркашиҳои соли 981 заминҳои ғасбнамудаи полякҳоро баргардонд, соли 982 вятичҳо, соли 983 явтягҳо ва соли 984 радимичҳоро мағлуб сохта, онҳоро ба хироҷдиҳӣ водор кард. Соли 985 печенегҳо ва булғорҳои хонии Булғористони Волгаро дубора тобеъ карда кӯшиш намуд, ки мавқеи худро дар сарҳадҳои ҷанубии мамлакат мустаҳкам созад. В. I С. дар айни ҳол сиёсати дурандешонаи дипломатиро бо Византия ба роҳ монда, хоҳари император Василийи II — шоҳбону Аннаро ба занӣ пазируфт ва дини масеҳиро қабул кард. Робитаҳои тиҷоратиро бо кишварҳои Шарқи Наздик, Осиёи Миёна, мамлакатҳои Наздибалтика, Скандинавия ва ғ. вусъат бахшид. Аз Осиёи Миёна ба Руси Киев бештар матоъҳои қиматбаҳо (абрешим, кимхоб, зарбофт), филиззоти ранга, маснуоти заргарӣ, силоҳи ҷангӣ ва ғ. ворид мешуд. Дар аҳди ҳукмронии В. I С. масеҳият чун динӣ давлатӣ аз соли 988 ҷорӣ гардида, калисоҳои муҳташами ҷомеъ дар Киев, Новгород ва Полоск бунёд шуданд.

В. I С. сарзамини парокандаи славянҳои шарқиро муттаҳид намуда, барои ташаккули нахустин давлати мутамаркази Руси Киев заминаи мусоид фароҳам овард, ки дар аҳди ҳукмронии писараш Ярослав Мудрий (1019-54) ин давлат бағоят нашъунамо ёфт.

ЭзоҳВироиш

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 R. N. B. Vladimir, St // 1911 Encyclopædia Britannica — 11 — New York City: 1911. — Vol. 28. — P. 168.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Владимир Святой // Военная энциклопедияСПб.: Иван Дмитриевич Сытин, 1912. — Т. 6. — С. 433–434.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 А. Э. Владимир Святославич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1892. — Т. VIа. — С. 653–655.
  4. 4.0 4.1 Рогнеда Рогволодовна // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1899. — Т. XXVIа. — С. 883.
  5. 5.0 5.1 Н. М. Рогнеда Рогволодовна // Русский биографический словарьСПб.: 1913. — Т. 16. — С. 275–276.
  6. 6.0 6.1 Анна // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 154–155.
  7. 7.0 7.1 Изяслав Владимирович // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1894. — Т. XIIа. — С. 894–895.
  8. 8.0 8.1 Л. Куманин Святослав Владимирович // Русский биографический словарь / под ред. А. А. ПоловцовСПб.: 1904. — Т. 18. — С. 245.

АдабиётВироиш

  • Завитневич В. В., Владимир Святой, как политический деятель. Киев, 1988; Карпов А. Ю. Владимир Святой. М., 1997.


СарчашмаВироиш