Вофӣ (ар. وافی‎ – вафокунанда ба аҳд, нигаҳбони аҳд) — дар илми арӯз байтест, ки рукнҳои он солиманд, яъне таҷзият – ба ҷузъҳо ҷудо кардан дар он роҳ наёфтааст.

Мисол:

Ай сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам меравад
В-он дил, ки бо худ доштам, бо дилситонам меравад.

мустафъилун / мустафъилун / мустафъилун / мустафъилун
_ _ V _ / _ _ V _ / _ _ V _ / _ _ V _

Саъдӣ

Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро,
Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро.

V _ _ _ / V _ _ _/ V _ _ _/ V _ _ _
мафоӣлун / мафоӣлун / мафоӣлун / мафоӣлун /

Ҳофиз

ЭзоҳВироиш

АдабиётВироиш

  • شمس الدین محمد بن قیس الرازی، المعجم فی معاییر اشعارالعجم، تهران، 1338، ش.؛
  • دهخدا. لغت نامه. جلد 15، تهران، 1377 ش.ر

СарчашмаВироиш