Ибни Ровандӣ (ар. ابن الراوندي‎; 827 ё тақрибан 815[1], Кошон, Устони Исфаҳон911 ё тақрибан 860[2], Бағдод) — муҳаққиқ, мутакаллими эронии муътазила ва аз аъзои Байтулҳикма, муаллифи «Китоб-ут-тоҷ», «Китоб-уз-зумуррад», «Наъту-л-ҳакима», «Китобу-л-қасаб», «Китобу-л-фарид», «Китобу-л-марҷон».

Ибни Ровандӣ
Таърихи таваллуд 827 ё тақрибан 815[1]
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 911 ё тақрибан 860[2]
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Фазои илмӣ фалсафа

Адабиёт

вироиш