Open main menu

Иртиботи иттилоот – навъи нисбатан рушдёфтаи муошират, ки иттилооти нави барои иттилоотдиҳанда ва истеъмолгар аҳамиятнокро фаро мегирад. Амалӣ гардидани чунин иртибот бидуни воситаҳо маъно надорад. Зери «воситаҳо) маҷмўи омилҳои моддӣ, техникӣ, ташкилӣ ва эҷодие фаҳмида мешавад, ки барои муоширати инсонҳо бо роҳи чопи маводи нашриявӣ, пахши барномаҳои радиоиву телевизионӣ, гардиши кинофилмҳо,ташкили фаъолиятҳои театрӣ, мусиқавӣ, эстрадӣ, лексияхонӣ ва ғайра имкон медиҳанд. Вақте ки се аломат (навъи муошират, доманаи аудитория, усул ва ё воситаи муошират) ба ҳам алоқаманд мешаванд, мафҳуми маҷмўавии «воситаҳои иртиботи омма» ва ё «воситаҳои ахбори омма» ба вуҷуд меояд.[1]

НигаредВироиш

ЭзоҳВироиш

  1. Муродов М. Донишномаи фарҳанги рӯзноманигорӣ. Муҳаррир Ш. Комилзода. – Душанбе: Аржанг, 2016. – 480 с. – С.106. ISBN-978-999-47-43-37-7