Open main menu

Оиша бинти Абубакр

савумин ҳамсари Муҳаммад (с)

Уммулмӯъминин Оиша бинти Абубакри Сиддиқ (ар. عائشة بنت أَبي بكر‎; 613, Макка678, Мадина) — савумин ҳамсари паёмбар Муҳаммад, духтари халифаи Рошид Абубакри Сиддиқ, фақеҳтарин ва огоҳтарин занони мусалмон дар бораи дин ва адаб.

Оиша бинти Абубакр
араб. عائشة بنت أَبي بكر
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд:

Оиша бинти Абубакри Сиддиқ

Лақаб:

Уммулмӯъминин

Санаи таваллуд:

613

Зодгоҳ:

Макка

Санаи марг:

13 июл 678[1]

Маҳалли марг:
Маҳалли дафн:
Кишвар:
Эътиқод:

Ислом

Падар:

Абубакри Сиддиқ

Модар:

Ум Рӯмон Зайнаб бинти Амир[d]

Ҳамсар

Муҳаммад

Ҷанг:
Шогирдон:

Товус ибни Кайсан[d]

Нуфуз:

суннӣ

Шабоҳат:

Shia view of Aisha[d]


Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд:

Commons-logo.svg Викианбор  

Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

КӯдакӣВироиш

Нӯҳ сол пеш аз ҳиҷрат дар соли 613-уми милодӣ дар Макка ба дунё омадааст. Уммулмӯъминин Оиша (р) соли 58-и ҳиҷрӣ (678) дар синни 67-солагӣ дар Мадина аз дунё гузашт ва дар гуристони Бақеъ ба хок супорида шуд.[2]

Ҳамсари паёмбарВироиш

Ҳамсарони Ҳазрати Муҳаммад (с)
 

Ҳадиҷа бинти Хувайлид

Савда бинти Замъа

Оиша бинти Абубакр

Ҳафса бинти Умар

Зайнаб бинти Хузайма

Зайнаб бинти Ҷаҳш

Ҷувайрия бинти ал Ҳорис

Рамла бинти Абусуфён

Умм Салома бинти Умайя

Райҳона бинти Зайд

Сафия бинти Ҳуай

Маймуна бинти ал Ҳорис

Марям ал Қибтия

Паёмбари акрам соли дуюми пас аз ҳиҷрат ӯро ба хонаи худ овард. Вай маҳбубтарин ҳамсари Расули Худо ва дар ривояти ҳадис аз ҳама занони он Ҳазрат серривояттар мебошад.

Мактаби ОишаВироиш

Бузургони саҳоба дар бораи фароиз ва аҳкоми дин аз вай суол мекарданд ва онҳоро ҷавоб медод. Масрук вақте аз номи ӯ ривоят мекард, мегуфт: Сиддиқа бинти Сиддиқ ва ба ман гуфт. Аз ӯ 2210 ҳадис ривоят кардаанд.

ЭзоҳВироиш

  1. Большая российская энциклопедияБольшая российская энциклопедия, 2016. — ISBN 978-5-85270-320-0
  2. Абдушарифи Боқизода. Тафсири навини Қуръони карим, ҷилди якум — Душанбе: «ЭР-граф», 2012. - с. 836

СарчашмаВироиш

  • Абдушарифи Боқизода. Тафсири навини Қуръони карим, ҷилди якум — Душанбе: «ЭР-граф», 2012. - 880с.