Open main menu

Фарҳанг (порсӣ: فرهنگ ) — маҷмӯи дастовардҳои инсоният дар соҳаи муносибатҳои истеҳсолӣ, ҷамъиятӣ ва ахлоқӣ, маданият;

  1. яке аз вазоратҳо ва шуъбаҳои ҳукуматии вилояту шаҳру ноҳия, ки ба корҳои маданию равшаннамоӣ назорат ва роҳбарӣ мекунад: вазорати фарҳанг, шуъбаи фарҳанг.
  2. (збш.) китобе, ки дар он вожаҳо ва таркибҳои забоне ҷамъоварӣ, тафсир ва ба ягон забон ё чанд забон тарҷума мешавад.
  3. одоб, шуур, тарбияи иҷтимоӣ.
  4. илм, маърифат.
  5. ақл, хирад.
  6. тадбир, чора. [1]

МанбаъВироиш

  1. Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ (иборат аз 2 ҷилд). Ҷ.2 О – Я (нашри дувум)./Зери таҳрири С. Назарзода, А. Сангинов, С. Каримов, М. Ҳ. Султон. – Душанбе 2010, - С. 406 ISBN 978-99947-69-39-1

Пайвандҳои берунаВироиш