Ҷалолуддин Суютӣ

Ҷалолуддин Абдурраҳмон ибни Камол ибни Абӯбакр ибни Муҳаммади Суютӣ (ар. جلال الدين السيوطي‎; 3 октябр 1445[1], Асют, Миср, Салтанати Мамлук[d]17 октябр 1505[1], Қоҳира, Миср, Салтанати Мамлук[d]) — муҳаддис, муфассир, муаррих, ҷуғрофиёдон ва забоншиноси араб.

Ҷалолуддин Суютӣ
араб. ар. عبد الرحمٰن بن أبي بكر بن مُحمَّد الخضيري السيوطي
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Касб, шуғл: муҳаддис, муаррих, ҷуғрофиёдон, муфассир
Таърихи таваллуд: 3 октябр 1445[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 17 октябр 1505[1] (60 сол)
Маҳалли даргузашт:
Эътиқод: ислом

Фаъолияти динӣ
Самти фаъолият: тафсир, фиқҳ ва усули фиқҳ[d]
Устодон: Jalaluddin al-Mahalli[d], al-Kāfiyad̲j̲ī[d], Q12183544?, Ahmad ibn Muhammad ibn Muhammad Shumunni[d], Ibn Hajar al-Asqalani[d] ва Ibrahim ibn Abd al-Jabbar al-Fajiji[d]
Шогирдон: Muhammad ibn Abd al-Rahman al-Alqami[d], Q51886260? ва Muhammad ibn Iyas[d]
Осор:

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд: Commons-logo.svg Викианбор  
Wikiquote-logo.svg Викигуфтовард
Логотипи Викитека Викитека
Wikidata-logo S.svg Вироиши Викидода

ОсорВироиш

Зиёда аз 300 асар навиштааст. Дар асари машҳури ӯ «Ал-Музҳир фӣ улум-ил-луға» (падараш 1865, Миср) асосҳои фалсафӣ ва таркиби луғавии забони арабӣ ва робитаи он бо дигар забонҳои сомӣ мавриди омузиш қарор гирифтаанд. Асарҳои дигари Суютӣ «Ал-Ашбоҳ ва-ш-назоир» (4 ҷидд, нашраш 1899, Ҳайдаробод) ва «Ҷамъ-ул-ҷавомеъ» (2 ҷилд, 1909) роҷеъ ба грамматикаи забони арабӣ баҳс мекунанд. Муҳимтарин осори таърихии Суютӣ «Табақот-ул-ҳуффоз», «Табақот-ул-муфассирин» мебошад. Як қисми асари ӯ «Табақот-ун-наҳвийин» соли 1940 дар Порис нашр шуд, қисми дигараш бо номи «Буғят-ул-вуъот фӣ табақот-ил-луғавийин ва-нуҳот» дар Қоҳира (1908) ба табъ расидааст.

ЭзоҳВироиш