Абубакри Байҳақӣ

Абубакр Аҳмад ибни Ҳусайни Байҳақӣ (ар. أبو بكر أحمد البيهقي‎; 994, деҳаи Хусравгирд, Байҳақ1066, Нишопур) — донишманди форс-тоҷики илми ҳадис. Маъруф ба имом Байҳақӣ.

Абубакри Байҳақӣ
араб. أبو بكر أحمد البيهقي
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд: Аҳмад ибни Ҳусайн ибни Алӣ ибни Мусои Байҳақӣ
Касб, шуғл: муҳаддис, фақеҳ, олим
Таърихи таваллуд: 1 сентябр 994[1][2]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 9 апрел 1066[1][2] (71 сол)
Маҳалли даргузашт:
Маҳалли дафн:
Кишвар:
Эътиқод: суннӣ ва ислом
Падар: Ҳусайн ибни Алӣ
Фарзандон: Исмоил

Фаъолияти динӣ
Устодон: Ибни Тоҳири Бағдодӣ[d] ва Q107092024?
Шогирдон: Хоҷа Абдуллоҳ Ансорӣ ва Абдулмалики Ҷувайнӣ[3]
Осор:

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд: Commons-logo.svg Викианбор  
Wikidata-logo S.svg Вироиши Викидода

ЗиндагиномаВироиш

Дар Исфароин, Тус, Ҳамадон, Нишопур, Рӯдбор, Бағдод, Кӯфа ва Макка такмили илм кардааст.

Осори боқимондаВироиш

Аз Байҳақӣ осори илмии арзишманди бисёре ба мерос мондааст, ки китобҳои «Сунани Кубро», «Сунани Суғро», «ал-Маориф», «Асмо ва сифот», «Далоили нубувват», «Одоб», «Тарғибу тарҳиб», «Аҳкому-л-Қуръон» аз ҷумлаи онҳоянд. Китобҳои Байҳақӣ бештар дар таъйиди мазҳаби имом Шофеӣ ва радди назароти уламои мазҳабҳои дигар навишта шудаанд.

ЭзоҳВироиш

АдабиётВироиш

  • The encyclopaedia of islamv. 1, Lеidеn, 1913;
  • Ислам: Энциклопедический словарь. М., 1991;
  • Боқизода А. Тафсири навини Қуръони карим. Лоҳур, 2011;
  • الموسوعة العربية العالمية. النسخة الالکترونية. الریاض، ۲۰۰۴؛
  • دانشنامۀ جهان اسلام. ج.۳. تهران، ۲۰۰۴؛
  • خیرالدین زرکلی. الاعلام. بیړوت، ۲۰۰۵

СарчашмаВироиш