Open main menu

Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ

Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ (Ҳаким Абӯҳафс ибни Аҳвас) — шоир, навозанда, мусиқидони тоҷик-форс.

Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ
Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ
Тахаллусҳо:

Ҳаким Абӯҳафс ибни Аҳвас

Санаи таваллуд:

781

Зодгоҳ:

Самарқанд

Санаи марг:

номаълум

Маҳалли марг:

Самарқанд

Навъи фаъолият:

шоир ва мусиқишиноси тоҷик

ЗиндагиномаВироиш

Асосҳои илму донишро дар Самарқанд омӯхта, ба шеъру мусиқӣ завқи хоса дошта, дар навохтани созҳои мусиқӣ (ихтирои сози «шоҳруд»-ро ба ӯ нисбат додаанд), эҷоди таронаҳои гуногун мавзӯъ истеъдоди хоса зоҳир намудааст. Ӯро аз аввалин таронасароён дар шеъри дарӣ-форсӣ (нав) шуморидаанд. Дар рушди марҳалаи нави жанру шаклҳои шеърию мусиқӣ (суруд, тарона) саҳм гузоштааст. Бинобар ба эътирофи Абӯнасри Форобӣ, Шамси Қайси Розӣ Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ дар мусиқии созии замонааш ихтирооти зиёд дошта ва сози «шоҳруд»-ро ба ҳаёти мусиқӣ ворид менамояд. Абӯҳафси Суғдии Самарқандӣ дар илми забоншиносӣ (вожашиносӣ) ҳам даст дошта ва «Фарҳанги Абӯҳафсӣ»-ро ба ӯ нисбат медиҳанд. Шеърро (суруд) некӯ мегуфта ва то имрӯз танҳо чанд байт аз осораш боқӣ монда:

Оҳӯи кӯҳӣ дар дашт чӣ гуна давадо;
Ӯ надорад ёр, бе ёр чӣ гуна бувадо.[1]

АдабиётВироиш

  • Мирзоев А. Рудаки, М., 1958; Нафисӣ С. Аҳвол ва ашъори Рӯдакӣ. – Теҳрон, 1337; Абӯнасри Форобӣ, Китоб-ал-мусиқӣ-ал-кабир. – Қоҳира, 1956;
  • Раҷабзода А. Мусиқӣ дар тамаддуни Сомониён. – Душанбе,2000;
  • Энциклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик, ҷ.1. – Душанбе,1988.

НигаредВироиш

СарчашмаВироиш

  1. Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н. – Душанбе, 2009. - с. 20 ISBN 978-99947-49-13-3