Балтушис, Юозас

Юо́зас Балту́шис (литвонӣ: Juozas Baltušis, насаб ва номи аслиаш Албертас Юозенас[4]; 14 апрел 1909, Рига4 январи 1991, Вилнюс) — публитсист, нависанда ва ходими ҷамъиятии Литва. Нависандаи халқии Литва (1969).

Балтушис, Юозас
литвонӣ: Juozas Baltušis
274x400px
Таърихи таваллуд: 14 апрел 1909(1909-04-14)[1] ё 27 апрел 1909(1909-04-27)[2]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 4 январ 1991(1991-01-04) (81 сол) ё 4 феврал 1991(1991-02-04)[2] (81 сол)
Маҳалли даргузашт:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият: нависанда
Жанр: қисса[d], повест ва румон
Забони осор: забони литвонӣ[d][1]
Ҷоизаҳо:
ордени Инқилоби Октябр ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ордени «Нишони Фахрӣ»

ЭҷодиётВироиш

Асарҳояш аз соли 1932 нашр мешаванд. Солҳои 1959–67 ҷонишини раиси Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Литва буд. Муаллифи маҷм. ҳикояҳои «Оғози ҳафта нек аст» (1940), «Юнучқаи сафед» (1943), «Барои Валюса Алексас лозим аст» (1965), «Бо пайраҳаҳои падарону бародарон» (1967). Дар пйесаи «Бонги хурӯсон» (1947) Б. тимсоли воқеии кулакҳо ва дар қиссаҳои «Солҳои фурӯхташуда» (китоби 1–2, 1957–69, ба тоҷикӣ, китоби 1, 1972) ва дар асари «Гуфтор дар бораи Юзасе» (1979) як қатор симоҳои муздурони деҳотро офаридааст. Романи «Духтари оташ»-и Ҷ. Икромиро ба литвонӣ тарҷума кардааст. Бо ду орден ва чанд нишон сарфароз гардидааст.

ЭзоҳВироиш

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): платформаи додаҳои боз — 2011.
  2. 2.0 2.1 2.2 https://aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local_base=aut&ccl_term=ica=ola2002151531
  3. Балтушис Юозас // Большая советская энциклопедия (рус.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. Балтушис // Асос — Боз. — Д. : СИЭМТ, 2013. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2017, ҷ. 2). — ISBN 978-99947-33-52-4.