Достон (истилоҳ)

Достон – истилоҳи адабӣ.

1) Қисса, ҳикоят, афсона, воқеа, моҷаро, овоза, шӯҳрат.

2) Як асари адабӣ, асари манзумест, ки дар он воқеаҳои муҳиму калон тасвир шуда, хусусияти лирикӣ, эпикӣ ё лирикию эпикӣ дорад..[1]

СарчашмаВироиш

  1. Энсиклопедияи советии тоҷик. – Душанбе. – 1980.-Ҷ 2 саҳ.332-333.