Open main menu

Дӯстмурод Алиев (19 апрели 1950, Кабкрез, Файзобод, ҶШС Тоҷикистон18 апрели 1989, ҳамон ҷо) — сароядаи тоҷик (тенори лирикӣ). Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон (1979).

Дӯстмурод Алиев
Dustmurod.jpg
Нимпайкараии ҳофизи шинохта Дӯстмуроди Алӣ дар зодгоҳаш деҳаи Кабкрез
Иттилооти асосӣ
Санаи таваллуд

19 апрел 1950(1950-04-19)

Зодгоҳ

Кабкрез, Файзобод, ҶШС Тоҷикистон

Санаи марг

18 апрел 1989(1989-04-18) (38 сол)

Кишвар

 Тоҷикистон

Касб(ҳо)

сароянда

ЗиндагиномаВироиш

Дӯстмурод Алиев 19 апрели соли 1950 дар деҳаи Кабкрези ноҳияи Файзобод ба дунё омадааст. Хатмкардаи факултети маданию маърифатии Институти давлатии санъати Тоҷикистон (1974). Солҳои 1974 – 1975 дар сафи Армияи Советӣ хизмат кардааст.

ФаъолиятВироиш

Аз соли 1975 то охири умр роҳбари бадеии дастаи ҳунарии Хонаи маданияти ноҳияи Файзобод буд.

МаргВироиш

Дӯстмурод Алиев дар айни камолоти ҳунарӣ 19 апрели соли 1989 бар асари беморӣ аз дунё даргузашт.

ЭҷодиётВироиш

Дӯстмурод Алиев мусаннифи зиёда аз 60 суруду таронаҳост. Аммо аз Дӯстмурод дар фонди тиллои радиои точик танҳо 25 суруд боқӣ мондааст[1]. Асоси репертуари ӯро мавзӯъҳои мухталифи замони мо доир ба васфи Ватану меҳнат, диёри хушманзар, фидокориҳои мардуми шуҷоатманди мо, тараннуми муҳаббати поки инсонӣ ва ғайра ташкил медиҳанд.

СурудҳоВироиш

Сурудҳои зер аз оҳангҳои ӯ буда, басо дилнишинанд:

  • «Баҳор омад» (шеъри халқӣ),
  • «Махзани дурдона» (шеъри А. Баҳорӣ),
  • «Моҳи рухсорат» (шеъри Сайидо),
  • «Моҳи Файзобод» (шеъри У. Шарифзода),
  • «Ноз», «Мастона ба ноз омадаӣ» (шеъри Кошиф),
  • «Садқаи чашмони ту» (шеъри Ш. Ҳайрат),
  • «Савсани Ҳусн» (шеъри А. Воситзода)
  • «Туро ман дӯст медорам» (шеъри Лоиқ)

Нақш дар театрВироиш

Дӯстмурод Алиев чун актёр низ дар чандин пйесаҳои якпардагӣ як қатор нақшҳо офаридааст, ки беҳтаринашон Зиёпонсад («Оилаи аскар»-и Т. Аҳмадхонов), Ориф («Бародарон»-и С. Саидмуродов), Эшони Иллоанта («Иллоанта»-и А. Атобоев) мебошанд. Ба Ҷумҳурии Демократии Афғонистон (1984) сафари ҳунарӣ кардааст.

Услуби сарояндагӣВироиш

Дӯстмурод Алиев чун устодон Зафар Нозимов, Нигина Рауфова ҳофизи нотакрор буда мактаби сарояндагии хешро пайдо кард ва шогирдону пайравонаш бисёриҳо бо услуби ӯ месароянд. Соли 1990, баъди як соли фавти Дӯстмурод дар Файзобод нахустин «Дӯстмуродхонӣ» ташкил шуд, ки пайравонаш аз Қубодиёну Қумсангиру Колхозобод, аз Кӯлобу Вахшу Нораку Ёвон ва дигар гӯшаҳои Тоҷикистон дар ин маҳфил иштирок намуданд[2].

ХотираВироиш

 
Лавҳаи ёдгорӣ дар деҳаи Кабкрези ноҳияи Файзобод.

Дар ноҳияи Файзобод мактаби санъати ноҳия ва як ҷамоати деҳот (пешина ҷамоати деҳоти Файзобод) номи Дӯстмурод Алиевро доранд. Дар зодгоҳаш деҳаи Кабкрез, наздик ба роҳи Ваҳдат – Файзобод нимпайкараи сароянда гузошта шудааст.

ЭзоҳВироиш

  1. Садое, ки барои ҳамеша дар дилҳо нишаст // Озодӣ — 17 июни 2010.
  2. Гули хушбӯйи чаман// Набзи Файзобод — 24 апрели 2015.

Пайвандҳои берунаВироиш

СарчашмаВироиш

  • ФАЙЗОБОД. Энсиклопедия. Душанбе, 2011. Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик. 392 саҳ.