Иннокентий Герасимов

Иннокентий Петрович Герасимов (26 ноябр 1905, Кострома — 30 марти 1985, Маскав) — ҷуғрофиёдон, заминрехтшинос ва хокшиноси шӯравӣ, академики АИ ИҶШС (1953), профессори Донишгоҳи давлатии Маскав (1938-64). Ходими хидматнишондодаи илми ҶШС Қазоқистон.

Иннокентий Герасимов
русӣ: Иннокентий Петрович Герасимов
Innokenti Gerasimov 1978.jpg
Таърихи таваллуд: 26 ноябр (9 декабр) 1905
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 30 март 1985(1985-03-30)[1] (79 сол)
Маҳалли даргузашт:
Кишвар:
Фазои илмӣ: ҷуғрофиё ва хокшиносӣ[d]
Ҷойҳои кор:
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои ҷуғрофиё
Алма-матер:
Роҳбари илмӣ: Sergueï Neoustrouïev[d]
Ҷоизаҳо:
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

ЗиндагиномаВироиш

Хатмкардаи Донишгоҳи Ленинград (1926). Солҳои 1929-36 ходим, 1936-56 роҳбари шуъбаи ҷуғрофиё ва харитакашии Ин-ти хокшиносии ба номи В. В. Докучаев буд. Аз соли 1945 дар Ин-ти ҷуғрофиёи АИ ИҶШС кор кардааст (аз соли 1951 — директор). Дар экспедитсияҳои Қазоқистон, Осиёи Миёна, Сибири Ғарбӣ, Урал, Шарқи Дур ширкат ва ба Аврупои Ғарбӣ, Ҳиндустон, Хитой, Ҷопон, Сейлон, Сенегал, Алҷазоир, Тунис, Марокко, Гвинея, Бразилия, Чили, Уругвай, ИМА, Мексика, Зеландияи Нав, Австралия саёҳат намудааст. Асарҳои асосии ӯ масъалаҳои пайдоиш, ҷуғрофиё ва таснифи хок, ҷуғрофияи табиӣ, палеоҷуғрофиё ва геоморфологияро дар бар мегирад. Г. геологияи қисми ҳамвории Осиёи Миёна, аз ҷумла, Тоҷикистон, хусусиятҳои релйеф ва хоки онҳоро омӯхта, якчанд асар навиштааст. Доир ба тасниф ва инкишофи релйефи Замин, муҳофизат ва тағйир додани табиат, истифодаи маҷмӯии захираҳои табиӣ таҳқиқот анҷом додааст. Г. роҳбари ҳайати намояндагони илми шӯравӣ дар конференсияҳои байналмилалии ҷуғрофиёӣ, хокшиносӣ, роҳбари ҳайати таҳририяи «Атласи физикавию ҷуғрофии ҷаҳон» (ба забони русӣ), раиси Кумитаи миллии ҷуғрофияшиносони шӯравӣ (аз 1957), президенти Ҷамъияти умумииттифоқии хокшиносон (аз 1963), ноиби президенти Ҷамъияти байналмилалии ҷуғрофиёшиносон (1960-68), ноиби президенти Ҷамъияти байналмилалии хокшиносон (аз 1968), узви ҳақиқии АИ Булғория, узви АИ Маҷористон буд. Дорандаи Ҷоизаи Дмитрови Булғория (1963) ва Мукофоти давлатии ИҶШС (1973). Бо 2 ордени Ленин, 3 ордени дигар ва медалҳо сарфароз гардидааст.

ОсорВироиш

  • Основные черты развития современной поверхности Турана. М. — Л., 1937;
  • Структурные черты рельефа земной поверхности на територии СССР и их происхожднние. М., 1959;
  • Очерки по физической географии зарубежных стран. М., 1959;
  • Основы почвоведения и география почв. М., 1960 (ҳамроҳи М. А. Глазовская);
  • Преобразование природы и развитие географической науки в СССР. М., 1967.

ЭзоҳВироиш

АдабиётВироиш

  • Маринич А. М. (и другие) Шестидесятилетие со дня рождения и сороколетие научной деятельности академика И. П. Герасимова // Изв. АН СССР. Серия географическая. 1965, в 4, № 6;
  • Мещеряков Ю. А. Вклад академика И. П. Герасимова в геоморфологию // Структурная и климатическая геоморфология. М., 1966;
  • Фридланд В. М. Иследования И. П. Герасимова в области почвоведения // Генезис и география почв. М., 1966.

СарчашмаВироиш