Иғдир — шаҳр ва ноҳия дар шарқи Туркия, маркази маъмурӣ ва бузургтарин шаҳри вилояти Иғдир аст .

Иғдир

39°55′00″ а. шим. 44°02′00″ т. ш.HGЯO

Кишвар

 [[|]]

Таърих ва ҷуғрофиё
Баландӣ

850 м

Аҳолӣ
Аҳолӣ
  • 137,613 наф. (2018)
Шиносаҳои ададӣ
Нишонаи почта

76000

Вебгоҳи расмӣ(тур.)

Иғдир дар харита

Commons-logo.svg Садо, тасвир ва видео дар Викианбор

ТаърихВироиш

Шаҳр дар Арманистони таърихӣ, дар вилояти Айрарат, ки қаблан Сурб Мари ном дошт [1]. Дар асрҳои миёна онро ҳамчун Золакерт мешинохтанд. [2]

Пас аз ҷанги русӣ-форсӣ, шаҳр як қисми империяи Русия шуд ва аз соли 1828 то 1917 он шаҳраки музофотӣ буд. Аҳолӣ асосан аз арманиҳо иборат буд, ки онҳо дар шаҳр 2900 нафар буданд [3] [4]. Шаҳр дар музофоти Сурмалин дар вилояти Ереван ҷойгир буд. Дар солҳои 1917-1920 - ҳамчун як қисми Ҷумҳурии Арманистон буд [5].

Дар соли 1920, дар ҷанги Туркия ва Арманистон, Иғдир аз ҷониби қӯшунҳои туркӣ забт карда шуд ва арманиҳо, ки аксарияти аҳолии шаҳрро ташкил медоданд [6] кушта шуданд ё бадарға карда шуданд [7] .

АҳолӣВироиш

Аҳолӣ — 137.613 нафар (2018)

БародаршаҳрҳоВироиш

АксҳоВироиш

ПайвандҳоВироиш

ЭзоҳВироиш

  1. Dimitri Korobeinikov. Byzantium and the Turks in the Thirteenth Century. — Oxford University Press, 2014. — С. 174.:
  2. «Իգդիր» (Игдир). Армянская советская энциклопедия. том 4. Ереван, Армянская ССР, 1978 год, стр. 309.
  3. Население городов, посадов и других важнейших населенных мест // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  4. Сурмалинский уезд // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  5. Энциклопедия «Вокруг света». Ыгдыр
  6. Игдырь // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  7. Peter Balakian. The Burning Tigris: The Armenian Genocide and America's Response. — New York: HarperCollins, 2003. — С. 324—330. — ISBN 0-0605-5870-9.