Муаззин

гӯяндаи азон

Муаззин (ар. مؤذن‎, талаффуз ҳамчун «муъаззин» - азонгӯй) — дар ислом ходими масҷид, шахсе, ки аз манораи масҷид азон гуфта, эътиқодмандонро ба намоз даъват мекунад.

Жан-Леон Жером. Муаззин аз манораи масҷид эътиқодмандонро ба намоз даъват мекунад (1879)

ТаърихВироиш

Муаззин бо ташаккули дини ислом пайдо шуда, ҳоло ҳам дар байни халқҳои Шарқ, аз ҷумла тоҷикон вуҷуд дорад[1].

 
Билол ибни Рабоҳ — аввалин муаззин.

ЭзоҳВироиш

  1. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик, Ҷилди 1. А-М – Душанбе: Муассисаи давлатии Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик, 2015, - саҳ. 650

АдабиётВироиш