Петров Вячеслав Фёдорович

Петров Вячеслав Фёдорович — номзади илмҳои техникӣ (1950). Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ (1953). Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1968). Агрономи шоистаи ҶШС Тоҷикистон (1952).[1]

Петров Вячеслав Фёдорович
Петров Вячеслав Фёдорович
Таърихи таваллуд: 1889
Таърихи даргузашт: 1969
Фазои илмӣ: олим

ЗиндагиномаВироиш

Петров Вячеслав Фёдорович Институти кишоварзии Москваро хатм кардааст (1911), ихтисос – «агротехникаи пахта». Самти асосии фаъолияти илмӣ: пахтакорӣ. Роҳбари Шӯъбаи пахтакории АИ ҶШС Тоҷикис-тон (1952-1954), мудири шӯъбаи агротехникаи пахтаи Институти зироаткории Вазорати кишоварзии ҶШС Тоҷикистон (1956-1964).

ҶоизаҳоВироиш

  • Бо орденҳои Ситораи Сурх,
  • Ҷанги Ватанӣ дараҷаи 1,
  • ду ордени Байрақи Сурхи Меҳнат,
  • ду ордени «Нишони Фахрӣ»,
  • медалҳои «Барои мудофиаи Сталинград»,
  • «Барои ғалаба бар Германия дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945», «Барои меҳнати шоиста»,
  • «Бистсолагии ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945» тақдир шудааст.
  • Агрономи шоистаи ҶШС Тоҷикистон (1952).

МанобеъВироиш

  1. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с.