Open main menu

Пйер-Жан де Беранже

Пйер-Жан де Беранже́ (фр. Pierre-Jean de Béranger, 19 августи 1780, Порис — 16 июли 1857, ҳамон ҷо) — шоири фаронсавӣ.

Пйер-Жан де Беранже
фр. Pierre-Jean de Béranger
Pierre-Jean Béranger.jpg
Санаи таваллуд:

19 август 1780(1780-08-19)[1][2][…]

Зодгоҳ:
Санаи марг:

16 июл 1857(1857-07-16)[1][2][…] (76 сол)

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

chansonnier, сиёсатмадор, шоир, таронасаро, оҳангсоз, нависанда

Забони осор:

фаронсавӣ[1]

Логотипи Викитека Осор дар Викитека
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Дар ибтидои роҳи эҷодиаш дар навъҳои адабии ҷараёни класситсизм шеърҳо эҷод мекард. Баъдан ба эҷоди сурудҳо рӯ овард, ки дар онҳо маъниву мазмунҳои иҷтимоӣ-сиёсӣ, норозигӣ аз сохти иҷтимоӣ, васфи сотсиализми хаёлӣ ва тарғибгарони он ифода ёфтаанд (маҷм. «Сурудҳои маънавӣ», 1815; «Сурудҳои чопнашуда», 1820, «Сурудҳо», 1821 ва ғ.). Дар эҷодиёти Б. мавзӯи Шарқ мавқеи махсус дорад (шеъри «Панҷуми май»). Дар шеъри «Хушбахт» Осиёро сарзамини бахту саодат номидааст. Дар «Маҳбусзан» аз Шарқ ва мақоми он дар тамаддуни башар сухан меравад. Дар шеъри «Пантеизм» аз шоири мутасаввиф Саноӣ ёд кардааст. Намунаҳои осори Б. ба аксар забонҳои дунё, аз ҷумла ба забони тоҷикӣ тарҷума шудаанд (шеърҳои «Байрақи кӯҳна», «Таронаи вопасин», «Панҷоҳсола», «Ғижаки шикаста», «Зимистон»).

ЭзоҳВироиш

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 идентификатор BNF: платформа открытых данных — 2011.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Беранже, Пьер-Жан // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1891. — Т. III. — С. 469–470.
  3. 3.0 3.1 3.2 А. Н—ко Беранже // Энциклопедический лексиконСПб.: 1836. — Т. 5. — С. 311–312.
  4. 4.0 4.1 4.2 Беранже // Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 1.
  5. 5.0 5.1 R. L. S. Béranger, Pierre Jean de // 1911 Encyclopædia Britannica — 11 — New York City: 1911. — Vol. 3. — P. 761–763.

АдабиётВироиш

  • Шокир Мухтор. Шарқ дар осори Беранже// Маориф ва маданият. 1980, 19 авг.;
  • Ситораҳои Бурҷи Эйфел/Баёзи назми Франсия,/таҳияи Шокир Мухтор. — Д., 1982.

СарчашмаВироиш