Деҳа

як намуна аз маҳалли аҳолинишин
(Тағйири масир аз Русто)

Деҳа (форсӣ: دیه‎ ‘деҳ’ > порсии миёна: dēhрусто’ > порсии бостон: dahyu-сарзамин; кишвар[1]) — ҳудуди муайяни ҷои зисте, ки бо тартиби муқаррарнамудаи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун маҳалли аҳолинишин ба қайд гирифта шуда, дар он дараҷаи муайяни ободонӣ таъмин карда шудааст[2].

Рустое дар Ҳиндустони марказӣ.

Деҳа ё русто ободиест ҷудо аз шаҳр ва маҳалли зиндагонии мардумест, ки маъмулан кишоварз ва чорводоранд, аммо бархе рустоҳо корхонаҳое низ доранд.

Деҳаҳо дар ҷойҳое бунёд мешаванд, ки барои кишоварзӣ ва чорводорӣ шароити мусоид доранд.

Инчунин нигаредВироиш

ЭзоҳВироиш

  1. Ҳасандӯст, Муҳаммад. Фарҳанги решашинохтии забони форсӣ. Теҳрон: Фарҳангистони забону адаби форсӣ, Нашри осор, 1393. ISBN 978-600-6143-56-9. ҷ. 2, с. 1408—1409.
  2. Қонуни конститутсионии ҶТ аз 4 ноябри соли 1995 "Дар бораи тартиби ҳалли масъалаҳои сохти марзиву маъмурии ҶТ". Моддаи 1.

ПайвандҳоВироиш

  1. Феҳристи Ҷамоатҳо