Хушнависӣ ё хаттотӣ — ба маънии зебонависӣ ё навиштани ҳамроҳ бо халқи зебоӣ аст ва фарде, ки ин фароянд тавассути ӯ анҷом мегирад хушнавис ном дорад, ба хусус замоне, ки хушнависӣ ҳирфаи шахс бошад. Гоҳе дарки хушнависӣ ба унвони як ҳунари мушкил аст. Ба назар мерасад барои дарк ва лаззат бурдан аз таҷрибаи басарии хушнависӣ бояд бидонем хушнавис афзун бар нигориши як матн, саъй дошта асаре ҳунарӣ бо арзишҳои зебоишинохтӣ халқ кунад. Аз ин рӯ хушнависӣ бо нигориши соддаи матолиб ва ҳатто тарроҳии ҳуруфу саҳифаороӣ мутафовит аст.

Намунае аз хушнависии исломӣ бар катибае дар мадрасаи Абуинония, Марокаш, қарни XIV.

ЭзоҳВироиш