Қозизодаи Румӣ

Салоҳуддин Мӯсо ибни Муҳаммад ибни Маҳмуд (форсӣ: صلاح‌الدين موسى بن محمد بن محمود‎) маъруф ба (форсӣ: قاضی‌زاده رومی‎; 1364[1], Бурсо1437, Самарқанд) — риёзидон ва ахтаршинос.

Қозизодаи Румӣ
усм. مولانا صلاح الدين موسی پاشا بن محمد بن محمود رومى
Таърихи таваллуд: 1364[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 1437
Маҳалли даргузашт:
Фазои илмӣ: риёзиёт ва ахтаршиносӣ
Ҷойҳои кор:
Шогирдони маъруф: Улуғбек

ЗиндагиномаВироиш

Қозизодаи Румӣ дар соли 1367 дар шаҳри Бурсо ба дунё омадааст. Ӯ, ки устоди риёзиёт ва ахтаршиносӣ буд, дар Самарқанд ба ҳукми Улуғбег ба мудирияти расадхона ва мадрасаи он шаҳр мансуб шуд. Вай дар пажӯҳиш ва нигориши «Зайҷи ҷадиди султонӣ» ҳамкорӣ доштааст. Аз ҷумлаи китобҳои Қозизодаи Румӣ «Шарҳу-т-тазкира» дар ахтаршиносӣ ва «Шарҳи ашколи-т-таъсис» дар ҳандаса аст.

ЭзоҳВироиш