Open main menu

Абулфидо Исмоил (1273, Димишқ27 октябри 1331, Ҳамо) — олими энсиклопедиянигори араб, таърихдон, географ; аз авлоди амирони Айюбиёни Ҳамо (Сурия).

Абулфидо Исмоил
ар. ابو الفداء, اسماعيل بن علي بن محمود[1]
Санаи таваллуд:

1273

Зодгоҳ:

Димишқ

Санаи марг:

27 октябр 1331

Маҳалли марг:
Мамлакат:
Фазои илмӣ:

фалсафа

Асарҳои илмӣВироиш

Асарҳои машҳуру маъмултарини Абдулфидо инҳоанд 1) «Ал-мухтасар фӣ таърих-ил-башар». Ин асар ҳодисаҳо, рӯйдодҳо ва воқеаҳои то соли 1329-ро, ки аксаран аз қисмҳои кӯтоҳкардашудаи китоби таърихии Ибни Асир – «Ал-Комил фӣ-т-таърих» гирифта шудаанд, дар бар гирифтааст. 2) «Тақвим-ул-булдон» (дар қисмати аввали он маълумот оид ба замин , ҳафт иқлими он, баҳру дарёҳо ва кӯҳҳо; дар қисмати дуюм маълумот оид ба Хоразм ва Мовароуннаҳр дода шудаанд). 3) «Таърихи Абулфидо», воқеаҳои таърихии ҳамон замонро то соли 1329 дар бар гирифтааст. Абдулфидо оид ба илми фиқҳ низ китобе бо номи «Ал-Ҳовий» навиштааст. Асараш «Тақвим-ул-булдон» қисман ба забони русӣ тарҷума шудааст (1891, Қазон).

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш