Open main menu

Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов

Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов (тав. 05.05.1906, ноҳияи Конибодом – ваф. 25.10.1979, ш. Душанбе), забоншиноси маъруфи тоҷик, доктори илмҳои филологӣ (1948), профессор (1952), академики АИ ҶШС Тоҷикистон (1951), Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1964). Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1974).

Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов
Санаи таваллуд:

5 май 1906(1906-05-05)

Зодгоҳ:

ноҳияи Конибодом, ҶШС Тоҷикистон, СССР

Санаи марг:

25 октябр 1979(1979-10-25) (73 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе

Мамлакат:

 Тоҷикистон

Фазои илмӣ:

филология

Ҷойҳои кор:

Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон (1956-1976)

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои филология

Унвонҳои илмӣ:

профессор

Алма-матер:

Институти омӯзгории Тошкент

Ҷоизаҳо:

Ордени Байрақи Сурхи Меҳнат Ордени «Нишони Фахрӣ» Ордени «Нишони Фахрӣ» Ордени «Нишони Фахрӣ» медалҳои «Барои меҳнати шоиста дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945», «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И.Ленин», Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1964), Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1974)

ЗиндагиномаВироиш

Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов соли 1929 Институти омӯзгории Тошкентро хатм кардааст, ихтисос – «забоншиносӣ». Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: забоншиносии тоҷик, шевашиносӣ.

  • Мудири бахши таърих ва забоншиносии Базаи тоҷикистонии Академияи илмҳои ИҶШС (1939-1941),
  • директори Институти таърих, забон ва адабиёти Базаи тоҷикистонии Академияи илмҳои ИҶШС (1941-1945).
  • Муовини сардори Раёсати Пойгоҳи тоҷикистонии Академияи илмҳои ИҶШС (1948-1951), ноиби президент (1951-1953),
  • академик-котиби Шӯъбаи илмҳои ҷамъиятшиносии Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон (1953-1962),
  • мудири бахши Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон (1956-1976).

ОсорВироиш

  • Синтаксиси ҷумлаҳои содда дар забони адабии тоҷик, Д., 1960;
  • Очеркҳо оид ба баъзе масъалаҳои забоншиносии тоҷик, Д., 1961;
  • Забоншносии тоҷик, Д., 1970. ва диг.

МукофотВироиш

  • Бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат,
  • се ордени «Нишони Фахрӣ»,
  • медалҳои «Барои меҳнати шоиста дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945», «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И.Ленин», Ифтихорномаи Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
  • Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон (1964).
  • Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (1974).[1]

СарчашмаВироиш

  1. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с

Пайвандҳои берунаВироиш