Габриэли, Франческо

Франческо Габриели (итол. Francesco Gabrieli; 27 апрел 1904, Рум — 13 декабри 1996, ҳамон ҷо) — шарқшиноси итолиёӣ, исломшинос, пажӯҳишгари таъриху тамаддуни кишварҳои араб.

Габриэли, Франческо
Gabrieli2.jpg
Санаи таваллуд:

27 апрел 1904(1904-04-27)[1][2][3]

Зодгоҳ:
Санаи марг:

13 декабр 1996(1996-12-13)[1][2][3] (92 сол)

Маҳалли марг:
Мамлакат:
Фазои илмӣ:

Islamic studies[d]

Ҷойҳои кор:
Ҷоизаҳо:
Commons-logo.svg Габриэли, Франческо дар Викианбор

ЗиндагиномаВироиш

Донишгоҳи шаҳри Румро хатм карда, солҳои 1928-35 дар Донишномаи Итолиё ҳамчун муҳаррир кор кардааст. Солҳои 1935-38 устоди Донишгоҳи Шарқи ш. Неапол ва солҳои 1938-79 проф. расмии забону адабиёти араб дар донишгоҳи Рим. Таълифоти ӯ «Халифа Маъмун ва алавиҳо» («Al-Mamun e gli Alidi», 1929), «Сафарҳои Синдбод» («Viaggi di Sindibad», 1943), «Таърих ва тамаддуни мусулмонон» («Storia e civiltа musulmane», 1947), «Аз ҷаҳони ислом» («Dal mondo dell’Islàm», 1954) «Аъроб» («Gli Arabi», 1957), «Муҳаммад ва футуҳоти бузурги араб» («Maometto e le grandi conquiste arabe», 1967) ва ғ. пиромуни мамолики ислом, таъриху тамаддуни исломӣ ва фарҳангу таъриху забону адабиёти араб пураҳаммиятанд. Г. ба забону адабиёти форсӣ низ мароқ дошт ва аз ҷумла «Рубоиёти Умари Хайём»-ро («Le Rubaiyyàt di Omar Khayyàm», 1944) мунташир намуд.

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш