Муҳаммад ибни Ҳасан ибни Дурайд (ар. محمد بن حسن بن درید‎; 837[1] ё 838[2], Басра[2][1]19 июл 933[3], Бағдод) — шоир, нависанда ва забоншиноси арабинависи эронитабор, ки муддати зиёди умраш дар Форс гузаштааст, шогирди Абуҳотими Сиҷистонӣ, муаллифи «Ҷумҳуру-л-луғат», «Мақсура» ва «ал-Иштиқоқ».

Ибни Дурайд
Таърихи таваллуд 837[1] ё 838[2]
Зодгоҳ
Таърихи даргузашт 19 июл 933[3]
Маҳалли даргузашт
Кишвар
Шогирдон Абуалӣ Наҳвии Форсӣ ва Al-Rummani[d]
 Парвандаҳо дар Викианбор
  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 G. W. T. Ibn Duraid (ингл.) // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 14. — P. 220.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 А. Е. К. Ибн-Дорейд (рус.) // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1894. — Т. XIIа. — С. 741.
  3. 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): платформаи додаҳои боз — 2011.