Open main menu

Мусо Диноршоев — фалсафашинос, доктори илмҳои фалсафа (1987), профессор (1991), академики Академияи илмҳои Тоҷикистон, (1994), Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2011).

Мусо Диноршоев
Диноршоев Мӯсо Диноршоевич
Мусо Диноршоев.jpg
Мусо Диноршоев, соли 2012
Санаи таваллуд:

7 ноябр 1934(1934-11-07) (84 сол)

Зодгоҳ:

деҳаи Арзинк, ноҳияи Тавилдара, Тоҷикистон, СССР

Фазои илмӣ:

фалсафа

Ҷойҳои кор:

Академияи илмҳои Тоҷикистон, Душанбе, Тоҷикистон

Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои фалсафа

Унвонҳои илмӣ:

Шаблон:Унвони илмӣ, академики Академияи илмҳои ҶТ

Алма-матер:
Ҷоизаҳо:

Ордени «Шараф»
медали Ҷашнии «20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон»(2011), дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2011), Аълочии маорифи Тоҷикистон 2005, Ифтихорномаи Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон,

Сайт:

dinorshoev.com

ЗиндагиномаВироиш

Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1959), ихтисос - «фалсафа», Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ : таърихи фалсафа, онтология, гносеология, мантиқ , фалсафаи иҷтимоӣ, сиёсатшиносӣ. Мудири шӯъбаи фалсафаи АИ ҶШС Тоҷикистон (1968-1986), сардабири Энсиклопедияи советии тоҷик (1986-1988), мудири Шӯъбаи фалсафаи АИ ҶШС Тоҷикистон (1988-1990), директор – ташкилкунандаи Институти фалсафа ва ҳуқуқи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1990-1992), директори Институти фалсафа ва ҳуқуқи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1992-2007). Ноиби президенти Академияи илмҳои Тоҷикистон (1995-2000; 2005-2010).[1]. Яке аз фарзандони ӯ духтараш, Зарина Диноршоева касби падарро пеша намуда рисолаи докториро оид ба илми фалсафа дифоъ намудааст.

ОсорВироиш

  • Философия Насириддина Туси (1968, 2012 дополненное издание),
  • Ибн Сина и его философсие воззрения (1980),
  • Ибн Сина и его роль в развитии мировой цивилизации (1980),
  • Натурфилософия Ибн Сины (1985),
  • Из истории таджикской философии (1986, на персидском языке),
  • Насир Хусрав и его «Зад-ал мусафирин» (2005),
  • Абухамид Мухаммад ал-Газзали и его «Опровержение философов» (2008),
  • Компендиум философии Ибн Сины (2010),
  • Проблемы философии Ибн Сины (2011 на тадж.яз.),
  • Плюралистическая философия Абу Бакра ар-Рази (2013).[2]

ҶоизаҳоВироиш

  • ордени «Шараф»,
  • медали Ҷашнии «20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон»(2011),
  • Ифтихорномаи Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон,
  • Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино (2011).

ЭзоҳВироиш

  1. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с.
  2. Академик Мусо Диноршоев