Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ

Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ (Муҳаммад ибни Ҷарир ибни Язид ибни Касири Табарӣ; ар. محمد بن جرير الطبري‎; — 839, Табаристон — 923, Бағдод) — яке аз аввалин шахсиятҳои машҳури форс ва таърихшиносӣ форсу машриқзамин буд. Дар ҷаҳон ӯро ҳамчунин бо номи Табарӣ мешиносанд.

Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ
араб. ар. محمد بن جرير الطبري
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд: Муҳаммад ибни Ҷарир ибни Язид ибни Касири Табарӣ
Касб, шуғл: муаррих, файласуф, фақеҳ, нависанда, шоир
Таърихи таваллуд: 839[1][2][…]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 16 феврал 923[1][4][…]
Маҳалли даргузашт:
Маҳалли дафн:
Кишвар:
Миллат: форс
Эътиқод: Ислом, суннӣ ва шофеъӣ
Самти фаъолият: илоҳиётшиносии исломӣ[d] ва тафсир
Шогирдон: Абубакр Қаффоли Шошӣ[d]
Осор:

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд: Commons-logo.svg Викианбор  
Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

ЗиндагиномаВироиш

Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ соли 838 дар шаҳри Бағдод, ки он замон пойтахти Халифати Араб буд, таваллуд шудааст. Ӯ соли 923 аз дунё чашм пушидааст.

Саҳми ТабарӣВироиш

Саҳми Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ дар тафсири Қуръон ва қонунҳои ислом, яъне Шариъат бузӯрг аст ва ӯро то ҳол уламои исломии (классик) мешуморанд. Тамоми китобҳояш бо забони арабӣ нависта шудааст. Китобҳои машҳури Табарӣ — Таърихи Табарӣ ва Таърихи пайғамбарон ва шоҳон бо забони арабӣ «Таъриху-р-русули ва-л-мулук » ном дорад, маъмул аст. Табарӣ ин китобро соли 914 ба итмом расондааст. Китоб аз ҳама пурратарин дастнависи асримиёнагӣ ба ҳисоб меравад ва зиёда аз 30000 варақро дарбар мегирад.

 
тасвир е ки дар китоб нақш гирифтааст, нусхаи Балъами аст ки ба забони форсӣ аз арабӣ тарҷума кардааст «Таърихи пайғамбарон ва шоҳон»-и ат-Табари асри XIV

Ҳамчунин нигаредВироиш

ЭзоҳВироиш

АдабиётВироиш

  • Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ. Таъриху-р-русули ва-л-мулук (тарҷума аз арабӣ, мутарҷим Абул­қо­­­сими Поянда). Бо таҳрири умумии Нурмуҳаммад Амиршоҳӣ. Кито­би 1 (ҷилдҳои 1, 2 ва аввали ҷилди 3). – Душанбе: СИ ЭМТ, 2014. – 756 с.

ПайвандҳоВироиш