Қуръон (ар. أَلْقُرآن[qur'an] ал—Қуръон) — китоби бузург ва муқаддаси мусулмонони ҷаҳон мебошад. Ба пайғамбари ислом ҳазрати Муҳаммад (с) нозил шудааст. Иборат аз 114 сура ва 6236[1] оят аст. Сураи калонтарини Қуръон сураи Бақара. Бузургтарин ояти Қуръон Оятал-курсӣ мебошад. Бузургтарин калимаи Қуръон Лаястахлифаннах, ум (сураи Нур ояти 55) мебошад.

Дастнависи Қуръон аз Испанияи мусулмонӣ (ал-Андалус). асри XII
Петра; Мувофиқи гуфтаи муҳаққиқи таърих ва бостоншиносии ислом Дан Гибсон, ин ҷое буд, ки Муҳаммад дар овони ҷавонӣ зиндагӣ карда, аввалин ваҳйҳои худро гирифтааст. Тавре ки аввалин масҷидҳо ва қабристонҳои мусулмонон нишон медиҳанд, ин инчунин аввалин қибла мусалмонон буд.[2][3]

Таълифоти Қуръони Карим ба забони тоҷикӣВироиш

НигаредВироиш

ЭзоҳВироиш

  1. Ҷамъи адади ҳама оятҳои сураҳое, ки дар Қуръон нишондода шудааст.
  2. Dan Gibson: Qur'ānic geography: a survey and evaluation of the geographical references in the qurãn with suggested solutions for various problems and issues. Independent Scholars Press, Surrey (BC) 2011, ISBN 978-0-9733642-8-6
  3. https://www.mdpi.com/2077-1444/11/3/102/htm