Open main menu

Равшан Тӯрабеков (19 октябри 1936, д. Оқсой н. Пастдарғами вил. Самарқанд - 4 ноябри 2004, ш. Душанбе) — ҳунарпеша ва режисёр. Аълочии кинемат. СССР (1969). Ходими хизматнишондодаи санъати Тоҷикистон (1981). Узви Иттифоқи кинематографистони СССР (1974).

Равшан Тӯрабеков
Равшан Тӯрабеков
Навъи фаъолият:

ҳунарпеша ва режисёри театр ва синамо

Санаи таваллуд:

19 октябр 1936(1936-10-19)

Зодгоҳ:

Самарқанд, ҶШС Ӯзбекистон

Шаҳрвандӣ:

 Тоҷикистон Тоҷикистон

Санаи марг:

4 ноябр 2004(2004-11-04) (68 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе, Тоҷикистон

Мундариҷа

ЗиндагиномаВироиш

Институти театриву рассомии ба номи А.Н.Островскии Тошканд (1960), Курси олии дусолаи кинорежисёрии Комитети давлатии кинематографистони СССР (Москва)-ро хатм кардааст (1967). Ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ (1960-1963), ассис. режисёр ва режисёри киностудияи “Тоҷикфилм” (1963-1972) ва аз с. 1972 режисёри “Тоҷиктелефилм”-и Студияи Телевизиони Тоҷикистон. Ҳамсари ҳунарпешаи синамо Дилбар Қосимова.

ЭҷодиётВироиш

Дар саҳнаи театр ва кино нақши зиёде офаридааст. Филмҳои бадеии телевизионии “Ман – сарҳад” (1972), “Сайди охирин” (1975), “Об аз куҷо меояд?” (1978), “Кӯҳи уқобон” (1980)- ро таҳия намудааст. Бештар аз 30 филми ҳуҷҷатиро ба навор гирифтааст: “Мо аз деҳаи Қистакӯз» (дорандаи мукофоти Фест. умумиит. филмҳои тел. дар ш. Одесса, 1978), “Хонаи ман – оилаи ман” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Кишинёв, 1979), “Ман забони русиро меомӯзам” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Ереван, 1982), “Касби мардон” (дорандаи мукофоти аввали Фест. умумиит. филмҳои телевизиони дар ш. Кишинёв, 1986) ва ғ. То давраи мавҷудияти “Тоҷиктелефилм” (1994) филмҳои бадеию ҳуҷҷатӣ, аз ҷумла филмҳои “Иҷоранишини якрав”, “Ҳаёти Душанбе”, “Аз Сирдарё то Зарафшон”, “Ҷилои ҳунар”-ро офаридааст.[1]

Пайвандҳои берунаВироиш

МанобеъВироиш

  1. Аслҳо ва наслҳо. - Душанбе,2013, с.122.