Рӯзбеҳони Бақлӣ

Рӯзбеҳон Абумуҳаммад ибни Абунасри Шерозӣ (форсӣ: روزبهان ابومحمدبن ابی نصربن روزبهان بقلی فسایی شیرازی‎; 1129, Шероз1213, ҳамон ҷо) — мутафаккири мутасаввиф ва шоири форс-тоҷик, аз хонадони ҳайламиён.

Рӯзбеҳони Бақлӣ
خانه زینت‌الملک37.jpg
Таърихи таваллуд: 1128[1][2][3][…]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 1209[1][2][3][…]
Навъи фаъолият: шоир, ориф, файласуф
Забони осор: форсӣ[1]
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

ЗиндагиномаВироиш

Ӯро Фасоӣ ё Бақлӣ низ гӯянд. Рӯзбеҳон улуми адабро дар назди олимони намоён Фахруддини Марям ва Алӣ ибни Муҳаммади Табрезӣ омӯхтааст. Дар тариқати сӯфия муриди Сироҷуддин Халифа буд. Ба Рӯзбеҳон зиёда аз 60 асарро нисбат медиҳанд. «Мантиқу-л-асрор», «Мувашшад», «Кашфу-л-асрор», «Масолику-т-тавдид», «Туҳфату-л-муҳиббин», «Алмафотеҳ фӣ шарҳи-л-масобеҳ» ва амсоли он аз муҳимтарин таълифоти Рӯзбеҳон мебошанд.

ЭзоҳВироиш

АдабиётВироиш

  • Бертельс Е. Э. Суфизм и суфийская литература, М., 1963.
  • Рӯзбеҳон / М. Султонов // Плешко — Сақил. — Д. : СИЭСТ, 1986. — (Энциклопедияи Советии Тоҷик : [дар 8 ҷ.] / сармуҳаррир М. Д. Диноршоев ; 1978—1988, ҷ. 6).