Ал Исро (араб. الإسراءИсро ва Меъроҷ) — ҳабдаҳум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 111 оят аст.

Sura17.pdf
Матни арабии сура
Маънои ном Исро ва Меъроҷ
Номҳои дигар «Бону Исроил»
Гурӯҳбандӣ Маккӣ
Тартиби нозил 50
Омор
Рақами сура 17
Шумораи оятҳо 111
Ҷузъ 15
Ҳизб 29—30
Шумораи рукӯъ 12
Шумораи саҷда 1 (оят 109)
Шумораи калима 1533
Шумораи ҳарф 6460
Сураи гузашта Сураи Ан Наҳл
Сураи раванд Сураи Ал Каҳф
Тарҷумаҳо QuranAcademy.org
Koran.IslamNews.ru

IslamSymbol.svg       Folder Hexagonal Icon.svg       Wiktionary-logo-ru.png       Wikiquote-logo.svg       Wikisource-logo.svg       Commons-logo.svg

МундариҷаВироиш

  Ин Қуръонро ба ҳақ нозил кардаем ва ба ҳак нозил шудааст ва туро нафиристодем, магар он ки хушхабар диҳӣ ва битарсони.   Ва Қуръонро ба тафориқ (ҷудо-ҷудо) нозил кардем, то ту онро оҳиста-оҳиста ва андак-андак бар мардум бихонӣ ва нозилаш кардем, нозил кардане ба камол.   Бигӯ; «Хоҳ ба он имон биёваред ё имон наёваред, онон, ки аз ин пеш дониш омӯхтаанд, чун Қуръон барояшон тиловат шавад, саҷдакунон бар рӯй дармеафтанд (Саҷда)   ва мегӯянд: «Пок аст Парвардигори мо. Ваъдаи Парвардигори мо анҷом ёфтанист».   Ва ба рӯ дармеафтаид ва мегирянд ва бар хушӯъашон (шикастагиашон) афзуда мешавад.   Бигӯ: «Чӣ Оллоҳро бихонед, чӣ Раҳмонро бихонед, ҳар кадомро, ки бихонед, номҳои некӯ аз они Ӯст». Садоятро ба намоз баланд макун ва низ садоятро ба он паст макун ва миёни ин ду роҳе интихоб кун.   Бигӯ; «Шукр Худоро, ки фарзанде надорад ва Ӯро шарике дар мулк нест ва ба нотавонӣ наяфтад, то ба ёрӣ мӯҳтоҷ шавад. Пас Ӯро такбир гӯй, такбире шоиста!
 

ТафсирВироиш

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш

Сураи қаблӣ: Ан Наҳл Сура 17Матни арабӣ Сураи баъдӣ: Ал Каҳф