Сураи Иброҳим

Иброҳим (араб. إبراهيمИброҳим) — чаҳордаҳум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 52 оят аст.

Иброҳим — إبراهيم
Sura14.pdf
Матни арабии сура
Маънои ном

Иброҳим

Гурӯҳбандӣ

Маккӣ

Тартиби нозил

72

Омор
Рақами сура

14

Шумораи оятҳо

52

Ҷузъ

13

Ҳизб

26

Шумораи рукӯъ

7

Шумораи калима

831

Шумораи ҳарф

3434

Сураи гузашта

Сураи Ар Раъд

Сураи раванд

Сураи Ал Ҳиҷр

Тарҷумаҳо

QuranAcademy.org
Koran.IslamNews.ru


IslamSymbol.svg       Folder Hexagonal Icon.svg       Wiktionary-logo-ru.png       Wikiquote-logo.svg       Wikisource-logo.svg       Commons-logo.svg

МундариҷаВироиш

  Алиф, лом, ро. Китобест, ки бар ту нозил кардем, то мардумро ба фармони Парвардигорашон аз торикӣ ба рӯшноӣ бибарӣ ва ба роҳи Худои пирӯзманди сутуданӣ (ҳамаи забонҳо шукри Ӯкунанд) роҳ намоӣ.   Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они Ӯст! Пас вой бар кофирон аз азобе сахт.   Онҳое, ки зиндагии дунёро аз охират дӯсттар доранд ва дигаронро аз роҳи Худо бозмедоранд ва онро мунҳариф (каҷрав нишон доданашро) мехоҳанд, сахт дар гумроҳӣ ҳастанд.   Ҳар паёмбареро фақат ба забони мардумаш фиристодем, то битавонад паёми Худоро барояшон баён кунад. Пас Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!


 

ТафсирВироиш

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш

Сураи қаблӣ: Ар Раъд Сура 14Матни арабӣ Сураи баъдӣ: Ал Ҳиҷр