Open main menu


Шодон Ҳаниф (Ҳанифов Шодӣ) - нависанда, дромнавис, тарҷумон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (аз с.1975). Дорандаи Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи А.Лоҳутӣ (1987). Нависандаи халқии Тоҷикистон (2004).

Шодон Ҳаниф
Шодӣ Ҳанифов
Санаи таваллуд:

10 март 1934(1934-03-10)

Зодгоҳ:

ноҳияи Самарқанд, ҶШС Ӯзбекистон

Санаи марг:

5 май 2007(2007-05-05) (73 сол)

Маҳалли марг:

Душанбе

Шаҳрвандӣ:

 Тоҷикистон Тоҷикистон

Навъи фаъолият:

нависанда, дромнавис, тарҷумон

Жанр:

ҳикоя, қисса, очерк, роман, повест

Забони осор:

забони тоҷикӣ

Ҷоизаҳо:

Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи А.Лоҳутӣ (1987). Нависандаи халқии Тоҷикистон (2004)

ЗиндагиномаВироиш

Шодон Ҳаниф ( Шодӣ Ҳанифов) 10 марти соли 1934 дар д. Оҳалики ноҳияи Самарқанд – ба дунё омадааст. Шӯъбаи тарҷумонии факултети таъриху филогияи УДТ ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст (1959). Ходими адабии рӯзномаи “Тоҷикистони Советӣ” (ҳоло - «Ҷумҳурият», 1959-1961), муҳаррир, мудири шӯъбаи нашриёти “Ирфон” (1962-1967), сармуҳарири идораи барномасозии Вазорати маданияти Тоҷикистон (1967-1971), мудири шуъбаи моҳномаи “Садои Шарқ” (1971-1980), тарҷумон ва мушовири ниҳодҳои ҳизбӣ дар Афғонистон (1980-1985), директори шӯъбаи Тоҷикистонии Фонди адабии СССР (1986-1991). Ӯ 5 майи соли 2007 дар Душанбе вафот кардааст.

ЭҷодиётВироиш

Муаллифи маҷмӯаи ҳикояҳои

  • “Майна” (1970),
  • “Алмос” (1991),

маҷмӯаи очеркҳои

  • “Дидор” (1974),
  • “Кӯҳ ба кӯҳ мерасад” (1976),

повесту романҳои

  • “Оҳугузар” (1975),
  • “Бедорӣ” (1980),
  • “Ҷон ба гарав” (1982),
  • “Шикояти офат” (1986),
  • “Хунбаҳо” (1990),
  • “Дил ба ёдгор” (1991),
  • “Уқоби захмин” (1993),
  • “Дар суроғи модар” (2001),
  • “Дар паноҳи Ҳиндукуш” (қ.1. 2004),
  • “Аз ҳаёт ва фаъолияти Президенти ҶТ Эмомалӣ Раҳмон” (2003),
  • “Миротворец” (дар бораи Президенти ҶТ Эмомалӣ Раҳмон, бо ҳамқаламии С. Мирзошо. - Душанбе, “Адиб”, 2004),

асарҳои драмавии

  • “Домоди шаҳрӣ” (1976),
  • моҷарои “Обфурӯш” (1984).[1]

МукофотВироиш

  • Ордени “Нишони Фахрӣ”,
  • Ордени Шараф,
  • медали Иттифоқи журналистони Россия,
  • ва Ифтихорномаи Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон ва Ӯзбекистон мукофотонида шудааст.

Бахшида ба 70-солагии зодрӯзаш шоир Алӣ Бобоҷон ин байтро дар ҳаққаш гуфтааст:

 
Ҳаббазо, Шодӣ Ҳаниф, эй, соҳиби табъи латиф,
Аз каломат мечакад шаҳди Самарқанди шариф.
 

СарчашмаВироиш

  1. Аслҳо ва наслҳо. — Душанбе,2013, — С. 145 — 184 с. — ISBN 978-99947-958-2-6