Open main menu

Ҳенрих Теодор Бёлл (олмонӣ: Heinrich Theodor Böll, 21 декабри 1917, Кёлн — 16 июли 1985, Лангенбройх) — нависанда ва ходими ҷамъиятии олмонӣ. Барандаи ҷоизаи Нобел (1972).

Ҳенрих Бёлл
олмонӣ: Heinrich Theodor Böll
Bundesarchiv B 145 Bild-F062164-0004, Bonn, Heinrich Böll.jpg
Ном ба ҳангоми таваллуд:

олмонӣ: Heinrich Theodor Böll

Санаи таваллуд:

21 декабр 1917(1917-12-21)[1][2][…]

Зодгоҳ:
Санаи марг:

16 июл 1985(1985-07-16)[1][2][…] (67 сол)

Маҳалли марг:
Шаҳрвандӣ (табаият):
Навъи фаъолият:

таронасаро, филмноманавис, тарҷумон, шоир, румоннавис, нависанда, муаллиф

Забони осор:

олмонӣ[1]

Ҷоизаҳо:
Имзо:

имзо

Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

ЗиндагиномаВироиш

Пас аз Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ (1939−45) муддате дар Донишгоҳи Кёлн таҳсил кардааст. Повести «Қатора дар вақташ омад» (1949) асари нахустини батабърасидаи Бёлл мебошад. Дар асарҳояш аз нуқтаи назари инсондӯстии дини масеҳӣ ҷаҳолати ахлоқии натсистон, дурӯягиро дар ҷомеаи Олмони Ғарбии пас ҷанг мазаммат карда, аз дубора тавлид шудани фашизм пешакӣ огоҳ кардааст. Аз дин ва намояндагони он дурӣ меҷуст, чунки дар рафтори онҳо дурӯягӣ ва хушомадгӯиро дар назди ҳукуматдорон мушоҳида мекард. Бёлл дар осори адабиаш ба реализми омехта бо унсурҳои модернизм пайравӣ кардааст. Пас аз нашри романҳои «Куҷо будӣ, Одам» (1951), «Ҳарфе нагуфт» (1953), "Хонаи бесоҳиб " (1954), повести «Нони давраи ҷавонӣ» (1955) дар ҷаҳон машҳур гардид.

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш