Анатолий Александров

Александров Анатолий Петрович (31 январи (13 феврал) 1903, Тараша губернияи Киев — 16 декабри 1982, Маскав) — физикдони шӯравӣ, яке аз асосгузорони энергетикаи атомӣ, узви пайваста (1953) ва президенти АИ СССР (1975—1986). Се карат Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1954, 1960, 1973), директори Институти муаммоҳои физикавии АИ СССР (1946—1955).

Анатолий Александров
2003. Марка России 0818 hi.jpg
Санаи таваллуд:

31 январ (13 феврал) 1903[1]

Зодгоҳ:
Санаи марг:

3 феврал 1994(1994-02-03)[2] (91 сол)

Маҳалли марг:
Мамлакат:
Фазои илмӣ:

физика

Ҷойҳои кор:
Дараҷаи илмӣ:

доктори илмҳои физика ва метематика[d]

Алма-матер:
Роҳбари илмӣ:

Abram Ioffe[d]

Ҷоизаҳо:
Commons-logo.svg Анатолий Александров дар Викианбор

Солҳои фаъолиятВироиш

Аз соли 1960 директори Институти энергетикаи атомии ба номи И. В. Курчатов. Асарҳои ӯ ба физикаи диэлектрикҳо, омӯзиши хосиятҳои пайвастагиҳои калонмолекула бахшида шудаанд. ӯ назарияи статистикии мустаҳкамии ҷисмҳои сахтро пешниҳод намуд. Усули аз минаҳо муҳофизат кардани киштиҳоро кашф кард (1936), ки солҳои ҶБВ истифода гардид. Аз соли 1946 дар бунёди реакторҳои атомӣ иштирок кардааст.

ҶоизаҳоВироиш

Дорандаи Мукофоти сталинӣ (1942, 1949, 1951, 1953) ва Мукофоти ленинӣ (1959).

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш