Тенор (итол. tenore лот. tenore доштан, равона кардан), 1) овози баланди мардонаро номанд, ки дар замони ривоҷи мусиқии вокалии калисоӣ (то асри 17) шакл гирифта, баъдтар дар санъати хорӣ сароҳанг (кантус фирмус)-ро иҷро мекард. Аввалҳо Тенор овози поёнӣ (дар хор ба ҳисоб мерафт ва танҳо баъд аз пайвастани овози бас дар асарҳои полифонӣ ба овози мобайнӣ мубаддал гашт[1]

МанбаъВироиш

  1. Тоиров Ш. Энциклопедияи адабиёт ва санъат, ҷилди 3, саҳ. 207., Душанбе 2004.