Аҳмад ибни Ҳанбал


Абӯабдуллоҳ Аҳмад ибни Ҳанбали Шайбонӣ, маъруф ба Аҳмад ибни Ҳанбал (ар. أحمد بن حنبل‎; 780 — 855, Бағдод) — яке аз чаҳор имоми мазҳаби фиқҳии аҳли суннат, муҳаддис, фақеҳ ва мутакаллим.

Аҳмад ибни Ҳанбал
араб. ар. أحمد بن حنبل
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд: Абӯабдуллоҳ Аҳмад ибни Ҳанбали Шайбонӣ
Лақаб: Имоми аҳли суннат
Касб, шуғл: муҳаддис, фақеҳ, илоҳиётшинос, файласуф
Таърихи таваллуд: декабри 780[1]
Зодгоҳ:
Таърихи даргузашт: 2 август 855[2][3][4] (74 сол)
Маҳалли даргузашт:
Кишвар:
Миллат: араб
Эътиқод: суннӣ
Фарзандон: Abdullah ibn Ahmad ibn Hanbal[d] ва Salih ibn Ahmad ibn Hanbal[d]
Самти фаъолият: фиқҳ, илми ҳадис ва ақида[d]
Устодон: Муҳаммад ибни Идриси Шофеӣ, Sufyan ibn `Uyaynah[d], ‘Abd ar-Razzaq as-San‘ani[d], Абуюсуф, Yahya ibn Ma'in[d], Bihz ibn Asad[d], Abu Dawud at-Tayalisi[d] ва Husayn ibn Alí al-Jufí[d]
Шогирдон: Abdullah ibn Ahmad ibn Hanbal[d], ʻUthmān ibn Saʻīd Dārimī[d], Муҳаммад Бухорӣ, Abu Zur'a al-Razi[d], ʻAbd Allāh ibn Muḥammad Baghawī[d], Muslim ibn al-Hajjaj[d], Абу Довуди Сиҷистонӣ[d], Ibrahim ibn Ishaq al-Harbi[d] ва Hanbal ibn Ishaq[d]
Осор:

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд: Commons-logo.svg Викианбор  
Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

ЗиндагиномаВироиш

Аҳмад ибни Ҳанбал дар Бағдод ба дунё омада ва дар он ҷо вафот кардааст. Ӯ барои истимои ҳадис ба Шом, Яман ва Ҳиҷоз сафарҳо кардааст. Имом Аҳмад дар масъалаи халқи Қуръон бо муътазилиҳо муқовамати сахт нишон дода, ақидаи онҳоро напазируфт ва дар натиҷа халифа Муътасим ӯро ба ҳабс гирифта, шиканҷа кард ва сипас халифаи баъдӣ, яъне Мутаваккил ӯро аз ҳабс озод кард. Ибни Ҳанбал дар ҳадис китоби «ал-Муснад»-ро таълиф кардааст, ки он 30 ҳазор ҳадиси набавии шарифро дарбар мегирад.

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш