Лутфӣ Саид (11 марти 1917, Исфара — 2001, ҳамонҷо) — нависандаи тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон.

Лутфӣ Саид
Лутфи Саид.png
Лутфӣ Саид
Санаи таваллуд:

1917

Зодгоҳ:

Исфара, ҶШС Тоҷикистон

Маҳалли марг:

Исфара, Тоҷикистон

Шаҳрвандӣ:

 Тоҷикистон

Навъи фаъолият:

нависанда

Солҳои эҷод:

1938-2000

Жанр:

ҳикоя, роман

Забони осор:

забони тоҷикӣ

ЗиндагиномаВироиш

Лутфӣ Саид 11 марти соли 1917 дар Исфара) дар оилаи рӯҳонӣ — Домулло Мирсаиди Аълам тавалуд шудааст. Фаъолияти кориро бармаҳал сар карда, чанде коргари роҳи оҳан ва сардори бригадаи ангиштканон дар Шӯроб будааст. Техникуми ноҳиявии Ленинобод ва дорулмуллимии Тошкандро хатм намудааст. Соли 1941 ӯро ба ноҳияи Ҳисор фиристодаанд. Дар мактабҳои маҳаллӣ зиёда аз 30 сол аз фанни забон ва адабиёти тоҷик дарс гуфтааст. Соли 2001 аз олам чашм пушидааст.

ЭҷодиётВироиш

Оғози фаъолияти эҷодияш ба соли 1938 рост меояд, ки аз ҳамон сол аввалин ҳикояаш бо номи «Дарди чашми Бибиоиша» дар маҷаллаи «Роҳи ленинӣ» чопро шуд. Хикояҳояш дар маҷаллаи «Шарқи Сурх» ба табъ расидаанд, ки аз онҳо «Дар сари гулхан»(1952), «Дар як рӯзи борон»(1957), «Базм дар хонаи Худо»(1959), «Ҷомаи ҷамъиятӣ» (1959), «Фарзанди ҳазрати Одам» (1961), «Содиқпаҳлавон» (1962), «Кадуи шариатпаноҳ» (1962) ва ғ. ниҳоят хотирнишинанд. Онҳо аз тарафи тарҷумони маъруф Эммонуил Муллоқандов, нависандагон Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ,Раҳим Ҳошим, Пӯлод Толис, Солеҳ Салоҳ, мунаққид Аскар Ҳаким баҳои баланд гирифтанд.

Соли 1963 китоби нахустини ӯ номи «Дар назди гулхан» бо пешгуфтори Ҷалол Икромӣ ба нашр расид. Ва соли 1965 бо татствияи Ҷалол Икромӣ,Раҳим Ҳошим, ба узвияти Иттифоқи нависандагон пазируфта шуд. Мунаққидону хонандагон Лутфӣ Саидро чун нависандаи ҳикояхои таърихи мешиносанд. Китобҳои «Асрори саҳро» соли 1972, «Қиссаҳои Хуршед» соли 1984, «Сояи мурғи ҳумо» соли 1985, баъдан романҳои «Дар рӯзҳои тӯфон», «Ғуруби кӯҳи Сепоя» пешкаши хонандагон гардидаанд. Ба муносибати 90 солагии нависанда маҷмӯаи мақолаҳо, хотирот ва мукотибаву асноди Лутфӣ Саид бо номи «Бозомади хуршед» (Мураттибон Абдувалӣ Давронов ва Субҳони Аъзамзод) соли 2007 дар Душанбе чоп шуд. Романи се қисмаи Лутфӣ Саид бо номи «Фарзандони замон» дар бораи руйдодҳои Бухорои Шарқи, пайдо шудани болшевикон дар ин сарзамин, муборизаи муҷоҳиддин… нақл мекунад, ҳоло ба чоп нарасидааст.[1]

ОсорВироиш

  • «Дар назди гулхан»(1963)
  • «Асрори саҳро» (1972)
  • «Қиссаҳои Хуршед» (1984)
  • «Сояи мурғи ҳумо» (1985)
  • «Дар рӯзҳои тӯфон» (1989)
  • «Ғуруби кӯҳи Сепоя» (1998)
  • «Бозомади хуршед» (2007)
  • «Фарзандони замон»

МукофотВироиш

НекдоштВироиш

  • Дар шаҳри Исфара кӯчае бо номи Лутфӣ Саид гузошта шудааст.

ПайвандҳоВироиш

СарчашмаВироиш

  1. Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. — Душанбе: «Адиб», 2014. — С. 206 ISBN 978-99947-2-379-9