Ноҳияи Шаҳристон

Ноҳияи Шаҳристон (форсӣ: ناحیۀ شهرستان‎) — яке аз ноҳияҳои идории вилояти Суғд аст.

Ноҳияи маъмурӣ
Ноҳияи Шаҳристон
39°46′22″ а. шим. 68°49′59″ т. ш.HGЯO
Кишвар  [[|]]
Тобеъи Вилояти Суғд
Шомили 2 ҷамоат
Маркази маъмурӣ Шаҳристон
Таърих ва ҷуғрофиё
Таърихи таъсис 29 августи 1990
Масоҳат
  • 1 140 км²
Вақти минтақавӣ UTC+05:00
Аҳолӣ
Аҳолӣ 38 500 [1] нафар нафар (2015)
Зичӣ 33,8 нафар/км²
Миллият тоҷикон
Мазҳаб мусулмонон-сунниҳо
Забони расмӣ тоҷикӣ
Шиносаҳои ададӣ
Сарвожа SH
Рамзи ISO 3166-2 TJ.SU.SH
Коди телефон +992 3445
Нишонаи почта 735800
Домени интернет tj
Коди мошинҳо 02 TJ
Ноҳияи Шаҳристон дар харита
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викианбор

Маркази ин ноҳия шаҳраки Шаҳристон (форсӣ: شهرستان‎) аст ки 102 км ҷанубу ғарбтар аз шаҳри Хуҷанд ҷойгир аст. Аз Шаҳристон то Душанбе 240 км роҳ аст.

ҶойгоҳВироиш

Ноҳияи Шаҳристон бо сарзамине 1140 км² дар водии Фарғона ҷой дорад. Дар шимол бо шаҳри Истаравшан, дар шарқ — бо ноҳияи Деваштич, дар ҷануб — бо ноҳияи Айнӣ аз бахшҳои вилояти Суғд ҳамсоя ва дар ғарб бо ноҳияи Зомини вилояти Дизаки Ӯзбекистон ҳаммарз аст.

МардумВироиш

Мардуми ноҳияи Шаҳристон ба забонҳои тоҷикӣ ва ӯзбекӣ сухан мегӯянд. Бар пояи омори соли 2015, ноҳияи Шаҳристон 38 500 тан ҷамъият дошт ва зичии аҳолияш 33,8 кас дар км² буд.[1]

ТаърихВироиш

Ин ноҳия 29 августи 1990 дар бахше аз вилояти Ленинобод дар Ҷумҳурии Шӯравии Сосиалистии Тоҷикистон таъсис ёфта аст.

БахшбандӣВироиш

Бар асоси Қонуни тақсимоти кишварӣ, ноҳияи Шаҳристон 1 шаҳрак ва 2 ҷамоат дорад[2]:

Ҷамоатҳои ноҳияи Шаҳристон[3]
Ҷамоат Аҳолӣ
Шаҳристон
Бунҷикат

ҲукуматВироиш

Сарвари ноҳияи Шаҳристон Раиси Ҳукумати он аст ки вайро Раиси Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин мекунад. Ниҳоди қонунгузори ноҳияи Шаҳристон Маҷлиси намояндагони халқӣ мебошад ки онро раъйдиҳандагони ноҳияи Шаҳристон барои 5 сол интихоб мекунанд.

ИқтисодВироиш

Ноҳияи Шаҳристон 2 корхонаи саноатӣ, 202 хоҷагии кишоварзӣ, аз ҷумла 170 хоҷагии деҳқонӣ, дорад. Ҳаҷми умумии заминҳои корами ноҳия 13 200 га, аз ҷумла 4 100 га замини обӣ, аст. Маҳсули аслии кишоварзии ноҳия , сабзавот, ғалла ва качолу аст[4].

Маориф ва фарҳангВироиш

АдабиётВироиш

  • Негматов Н. Н., Хмельницкий С. Г., Средневековый Шахристан - Душанбе, 1966 (Ин-т истории им. Дониша. Материальная культура Уструшаны, в. 1).
  • Пулатов У. П., Чильхуджра - Душанбе, 1975 (Материальная культура Уструшаны, в. 3).

ЭзоҳВироиш

Ноҳия дар аксҳоВироиш