Open main menu

Ҳабибулло Абдураззоқов (тав. 7 ноябри 1937, Кӯлоб) — коргардон ва ҳунарпешаи тоҷик, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон (1987).

Ҳабибулло Абдураззоқов
Ҳабибулло Абдураззоқов
Навъи фаъолият:

коргардон ва ҳунарпеша

Санаи таваллуд:

7 ноябр 1937(1937-11-07) (81 сол)

Зодгоҳ:

Кӯлоб ҶШС Тоҷикистон

Табаият:

 Тоҷикистон

Фарзандон:

Барзу Абдураззоқов

Ҷоизаҳо:

Мундариҷа

ЗиндагиномаВироиш

Ҳабибулло Абдураззоқов, хатмкардаи Институти давлатии санъати театрии ба номи А .В. Луначарскийи шаҳри Москва (соли 1960 — факултаи актёрӣ ва соли 1964 — курсҳои олии коргардонӣ). Ҳунарпешаи Театри ҷумҳуриявии мазҳакаю мусиқии ба номи А. С. Пушкини шаҳри Хуҷанд (1960—1961), ҳунарпеша ва коргардони Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ (1961—1969), саркоргардони Театри ҷумҳуриявии мазҳакаю мусиқии ба номи А. С. Пушкин (1969—1971) ва Театри давлатии ҷавонон ба номи М. Воҳидов (1971—1972), ҳунарпеша ва коргардони киностудияи «Тоҷикфилм» (1973—1975), ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ (1975—2002). Аз соли 2002 муассис ва роҳбари бадеии аввалин театри ғайридавлатии «Падида». Солҳои 1987—1990 раиси Иттифоқи арбобони театри Тоҷикистон ва ҳамзамон солҳои 1987—1991 муовини аввалин Иттиҳодияи ходимони театрии ИҶШС буд.

Чун коргардон дар театрҳои тоҷик зиёда аз 30-намоиш таҳия кардааст.

Ман дар тӯли ин 10-сол дар Ирон дар як филми 56-сериягӣ нақши асосиро бозидам. Дар Олмон дар як филм нақш офаридам, ки он филм ҳам Гран-прии ҷашнвораҳои ҷаҳониро гирифт.

— Ҳабибулло Абдураззоқов

[1]

Нақшҳо дар театрВироиш

Беҳтарин нақшҳои саҳнавии Ҳабибулло Абдураззоқов:

Истеъдоди фитрии Ҳабибулло Абдураззоқов инчунин ҳангоми эҷод кардани як қатор нақшҳо дар киноитоҷик хеле хуб зоҳир гардидааст:

  • Баҳриддин («Марги судхӯр», 1965)
  • Ҳайдар («Чор нафар аз Чорсанг», 1973)
  • Мухторов («Истгоҳи кӯҳӣ», 1974)
  • Асаншоҳ («Субҳи Ганг», 1975)
  • корвонбошӣ («Дарвеши ланг», 1986)
  • Неъматуллохон («Дар орзуи падар», 2005)
  • Ҳисоми тоҷик (силсилафилми телевизионии эронии «Дар чашми бод», 2007)
  • сардори роҳзанҳо (силсилафилми телевизионии эронии «Шукрона», 2008) ва ғайра.[2]

Санъати коргардонии Ҳабибулло Абдураззоқов бо хусусияти пайванд кардани суннатҳои мардумӣ ва воситаҳои театрии муосир фарқ мекунад, ки намунааш инҳост:

Ҷоизаҳо ва мукофотВироиш

Бо орденҳои Дӯстии халқҳо (1980), Дӯстӣ (1998), «Шараф» (2012), медали Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии ҶТ ва Ифтихорномаи фахрии Президиуми Совети Олии РСС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Узви ИК Тоҷикистон (аз 1971).

ДонистаниҳоВироиш

Фарзанди машҳури Ҳабибулло Абдураззоқов, коргардони саршинос Барзу Абдураззоқов аст, ки пешаи волидайни эҷодкорашро (модари Барзу, ҳунарпешаи театр Фотима Ғуломова) сарбаландона давом дода истодааст.

АдабиётВироиш

  • Марде дар шаҳре, шаҳре дар марде, Д., 2007.

ЭзоҳВироиш

СарчашмаВироиш

  Мақола дар асоси маводи Энсиклопедияи Советии Тоҷик навишта шудааст.