Open main menu

Сафар Амиршоев (1912, деҳаи Заргар, ҳозира ноҳияи Ховалинг, вилояти Хатлон16 июли 1944, деҳаи Жожмаряй, Литва) — иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ, Қаҳрамони Иттифоқи Советӣ (1944), сержанти калони гвардия.

Сафар Амиршоев
Зодрӯз

1912

Зодгоҳ

деҳаи Заргар, хонигарии Бухоро, Империяи Русия[1]

Санаи марг

16 июл 1944(1944-07-16)

Маҳали вафот
Мансубият

 Иттиҳоди Шӯравӣ

Намуди қушун

артиллерия

Солҳои хизмат

19351937 ва 19411944

Рутба

гвардия сержанти калон

Фармондеҳ

фармондеҳи тӯпҳо

Набард/ҷангҳо

Ҷанги Бузурги Ватанӣ

Ҷоизаҳо ва мукофотҳо
Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ

(пас аз марг)

Ордени Ленин Ордени Ситораи Сурх

Медалҳо

Мундариҷа

ЗиндагиномаВироиш

Сафар Амиршоев декабри соли 1912 дар қишлоқи Заргари ҳозира ноҳияи Ховалинг, дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст. Маълумоташ миёнаи нопурра.

То соли 1935 дар колхози ба номи Кирови ноҳ. Балҷувон ҳисобчӣ ва котиби колхоз буд. Соли 1935 ба сафи Армияи Сурх даъват шуда, дар шаҳри Сталинобод дар ҳайати полки 47-уми кӯҳгарди савораи тоҷик аввал ҳамчун аскари қаторӣ ва пас аз хатми мактаби 6-моҳаи командирӣ ёрдамчии командири взводи савора (то с. 1937) буд.

Иштирок дар ҶБВВироиш

Сафар Амиршоев декабри 1941 ихтиёрӣ ба ҷанг рафт. Дар ҳайати батареяи 5-уми дивизиони 2-юми полки 206-уми артиллерии дивизияи 8-уми артиллерии захираҳои Сарфармондеҳи Олии ҷабҳаҳои Ҷанубу Ғарбӣ ва Воронеж, сипас дар ҳайати полки 213-уми артиллерии гвардиявии корпуси 5-уми артиллерии Армияи 5-уми Белоруссия ба сифати командири дастаи тӯпчиён ҷангидааст. Дар яке аз муҳорибаҳо бо тӯпи худ гитлерчиёни бисёреро нобуд сохта, аслиҳаи ҷангии онҳоро ғанимат гирифт.

Қаҳрамонӣ ва маргВироиш

Субҳи 16 июли 1944 бригадаи 8-уми артиллерӣ ба канори шаҳрчаи Жожмаряйи Литва наздик шуд. Душман бо 58 танк ва сарбозони зиёд ба ҳуҷум гузашт. Ҷанги шадид сар шуд. Сафар Амиршоев аввалин шуда оташ кушод. «Шоҳпаланг» якбора дар ҷояш истоду аз он дуд фағона зад. Душман якбора ба муқобили тӯпи Сафар Амиршоев 12 танкро сафарбар кард. Сафар Амиршоев танки якумро сӯзонд. Яке аз снарядҳо дар назди тӯпи Сафар Амиршоев таркид. Сипари чапи тӯп сӯрох шуда, тӯпи Сафар Амиршоев таркид ва худи Сафар Амиршоев захмӣ шуд. Шикастапораи снаряд синаи ӯро шикофта, аз миёнаи шонааш баромада буд. Сафар Амиршоев оғуштаи хун ҷангро давом дода, боз як танки душманро тарконд. Қаҳрамонии бемисли ӯ ҷанговаронро рӯҳбаланд кард. Онҳо чор танкро аз кор бароварданд. Душман ақиб гашт. Сафар Амиршоев дар шафати тӯпаш ҳалок шуд.

Бо фармони Президиуми Совети Олии ИҶШС аз 25 сентябри соли 1944 ба сержанти калон Сафар Амиршоев, баъд аз марг, унвони Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ дода шуд.

Дар қабристони бародарии шаҳри Жежмаряй ба хок супорида шудаст.

Ордену медалҳоВироиш

Бо орденҳои Ленин, Ситораи Сурх ва медалҳои «Барои шуҷоат» ва «Барои мудофиаи Сталинград» сарфароз гардидааст.

БузургдоштВироиш

Доир ба корномаии Сафар Амиршоев ҷангноманавис Раҳмон Сафар очерки «Ӯ мурдан намехост» ва повести ҳуҷҷатии Сафар Амиршоев (Душанбе:Ирфон,1973. – 122 с.) навиштааст. Дар Театри мазҳакаи мусиқии Кӯлоб ва Театри давлатии ҷавонон ба номи М. Воҳидов аз рӯи пйесаи Р. Сафаров ва Т. Аҳмадхонов соли 1977 намоишномаи «Сафар Амиршоев»-ро ба саҳна гузоштанд. Барои абадӣ гардондани номи Сафар Амиршоев дар ноҳияи Балҷувон деҳот, дар шаҳри Кӯлоб кӯча ва муҷассама, дар ноҳияи Кӯлоб хоҷагии калонтарин гузошта шудааст.

АдабиётВироиш

  • Р. Сафаров Сафар Амиршоев. – Душанбе: Ирфон,1973. – 122 с.

ЭзоҳВироиш

ПайвандҳоВироиш

СарчашмаВироиш